
به نام خداوند خرد و دانایی
عالی جناب وزیر امور پارلمانی، اهالی محترم رسانه های همگانی، هم میهنان عزیز، بانوان و آقایان،
ارائۀ یک گزارش فراگیر از فعالیت ها و اجراات وزارت امور خارجه بدون شک، در ظرف نیم ساعت ممکن نیست. گزارش مشروح تری به صورت یک جزوه در دسترس نمایندگان رسانه ها و مسؤولان دولت قرار داده شده است. وزارت امور خارجۀ جمهوری اسلامی افغانستان مجری سیاست خارجی کشور، بدان گونه که از جانب مقامات صلاحیت دار کشور پذیرفته شده است، می باشد. به باور من دفاع از منافع ملی با در نظر داشت واقعیت ها ی داخلی، منطقوی و بین المللی مشغلۀ اصلی یک وزارت خارجۀ مدرن می باشد. به بیان فشرده سیاست خارجی در جهان معاصر مبتنی بر این چند مفهوم اساسیت:
1- سیاست خارجی تنظیم روابط دو جانبه، چند جانبه و سیاست گذاری و اجرای سیاست خارجی در سازمان های منطقوی و بین المللی است،
2- سیاست خارجی در دوران معاصر در رابطه تنگاتنگ با سیاست امنیتی قرار دارد،
3- سیاست خارجی شامل همکاری های اقتصادی بین المللی و به بیانی در بر گیرنده سیاست اقتصادی خارجی می باشد.
با در نظر داشت اصول یاد شده،وزارت خارجه در یک دولت استوار و پایا، افزون بر این که خود در ساحات یاد شده به اجراآت می پردازد، به مثابۀ تسهیل کننده روابط سایر ارگانهای دولت با جهان خارج در حوزه های یاد شده عمل می کند. اما واقعیت یک دولت دوران گذار، دولتی که از یک ویرانی به سوی نهادهای موثر و همآهنگ سیر می کند و در عرصۀ اقتصاد، سیاست و فرهنگ میان گسست های سیاسی و اجتماعی و دولت آن طوری که باید باشد، در نوسان است، دارای ویژه گی های خود می باشد. وزارت خارجه یی که من مدیریت سیاسی و اجرایی آن را بر عهده دارم، اگر از لحاظ تیوریک و ادعا، خودش را متعهد به دولت قانون می داند از جانب دیگر در کلیه اجرااتش از روند ها و فرایندهای دوران گذار یک جامعۀ پر از گسست و دارای ویژه گی های پیش مدرن متاثر می باشد. با در نظر داشت روزمره گی یی که ما شهروندان و سیاست گذاران افغانستان به آن مبتلا می باشیم، محتوای سیاست خارجی و مجریان آن نیز از آسیب های حاکم بر کشور و روان سیاسی دوران گذار مبرأ نمی باشند. در رأس چنین آسیب هایی، وفاداری های غیر شهروندی، دولت گریزی، نیپوتیزم و موجودیت فساد قرار دارند. حال اگر بر چنین آسیب هایی، وابستگی های خارجی و آشفتگی های مربوط به آن را بیافزاییم، دشواری کار صد چندان می شود. من بر این باورم که ویژه گی های یاد شده بازتابهای بی رحم یک جامعۀ زخمی در گریز از ویرانی های که جنگ و عقب مانده گی تاریخی موجب شده اند، می باشند. در متن چنین واقعیت تلخی، سیاست گذاری و اجرای سیاست های مستقل و ملی کار بی نهایت دشوار و در مواردی ناممکن می باشد. با این هم وزارت امور خارجۀ افغانستان تلاش کرده است تا با تعهد و وفاداری به قانون، تا جایی که ممکن بوده است به اجرای سیاست خارجی افغانستان بپردازد.





