گوشه ای از دستآوردهای نوین "افغانستان" (65)

برگزاری اولین دوره مسابقات سخنرانی دانشجویان افغانستانی دانشگاه های ایران با حضور سفیر کبیر افغانستان Featured
Monday, میزان 24 1396

 نخستین دوره مسابقات سخنرانی دانشجویان افغانستانی دانشگاه های ایران به همت گروه دانشجویی همدل و همکاری انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی و صنف سراجان افغانستانی مقیم ایران عصر روز یکشنبه ۲۳ میزان 1396 با حضور دکتر نصیر احمد نور سفیر کبیر و نماینده فوق العاده جمهوری اسلامی افغانستان،  حجت الاسلام و المسلمین فرهاد زاده مسئول نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه شهید بهشتی و مدرسین و اساتید ایرانی فن بیان و گویندگی در سالن بین­المللی امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران برگزار شد.

این دوره از مسابقات با ۵۰ نفر شرکت کننده از سراسر ایران همراه بود و با توجه به اینکه تجربه اول آنان بود؛ با این حال از سطح کیفی خوبی برخوردار بود.

دکتر نصیر احمد نور سفیر کبیر جمهوری اسلامی افغانستان در ایران در این مراسم اظهار داشت : امروز در دنیا نسل نو فرزندان افغانستان در هرجا و عرصه­های کاری و آموزشی خود صاحب نام و نشان هستند. همه کس از استعداد و لیاقت ایشان حرف می زنند و اگر فرصت هایی در اختیار آنها، چه دختران و چه پسران قرار بگیرد از آن فرصت ها استفاده شایانی می نمایند.

بنده افتخار این را داشته ام که در طول ماموریت خود در کشور برادر جمهوری اسلامی ایران چند باری همراه رئیس جمهور افغانستان و یا دیگر مقامات ملاقاتی با رهبر معظم انقلاب ایران داشته باشم . در هر ملاقات بدون استثنا ایشان از استعدادهای مردم افغانستان و نسل جوان و گذشته ی افغانستان و مشاهیر مشترک دو کشور ستایش کرده اند.

امروز در این مسابقه نمونه ای از این استعدادها را دیدیم که سخنرانان فی البداهه در مورد موضوعی بدون تامل سخنرانی کردند و حق مطلب را ادا نمودند.

چیزی که در خور ذکر است اینست که شما دانشجویان عزیز از یک شانس بسیار خوبی برخوردار هستید ویژگی منحصر بفردی که مهاجرین در سایر کشورها از آن برخوردار نیستند و آن این است که در کشوری به سر می برید که با شما هم فرهنگ , همزبان و هم کیش است.

شما با زبان خود علم و فناوری را فرا می گیرید و این امتیاز بزرگی است.

حجت الاسلام و المسلمین فرهاد زاده مسئول نهاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در مراسم اختتامیه نخستین دوره مسابقات سخنرانی دانشجویان افغانستانی دانشگاه های ایران با اشاره به جایگاه رنج در زندگی گفت ; اگر نگاه ما به جهان خلقت نگاه متعالی باشه رنج هم لذت بخش خواهد بود. در مسیر کمال تمام رنج ها و دردها باعث کمال ما میشود.

 وی با اشاره به اینکه عشق به هر چیزی هزینه می خواهد گفت عشق به افغانستان نیز هزینه می خواهد ما این هزینه را می دهیم.

براساس این گزارش این مسابقه در دو مرحله نیمه نهایی و نهایی برگزار شد که در مرحله نیمه نهایی (مقدماتی)  ۵۰ سخنران با ارائه موضوعی به مدت زمان ۵ دقیقه به رقابت پرداخته که از میان آنان ۱۲ نفر به انتخاب داوران به مرحله نهایی راه یافتند.

در مرحله نهایی ابتدا ۱۲ نفر برگزیده مانند مرحله قبل به ارائه موضوعی پرداخته و از میان آنان ۷ نفر انتخاب شدند. در ادامه ۷ نفر برگزیده با موضوعی که به قید قرعه انتخاب میشد به بداهه گویی پرداختند که از این میان ۳ نفر بعنوان نفرات برتر و از یک نفر بعنوان داشتن لهجه شیرین دری تقدیر شد.

فرزانه معصومیان یکی از داوران ایرانی و کارشناس در این مسابقه گفت : اولین مسابقه اولین قدم بود و اولین قدم خیلی خوب برداشته شد. وی گفت من پنج سال است در مسابقه سخنرانی تریبون شرکت می کنم انصافا آن نظم و ترتیبی که در اولین مسابقه تریبون بود باید نمره کمتری بگیرد و شما نمره بیشتر .

وی در ادامه اسامی برندگان را به شرح زیر اعلام کرد : بتول ناصری نفر اول دریافت لوح تقدیر تندیس و سکه تمام بهار آزادی، مرضیه جوادی نفر دوم دریافت لوح تقدیر، تندیس و نیم سکه بهار آزادی و مرضیه هزاری نفر سوم دریافت لوح تقدیر، تندیس و ربع سکه بهار آزادی. همچنین آقای یاسر نگاه تندیس تقدیر ویژه را برای لهجه دری دریافت کردند.

تیم داوران اولین دوره مسابقات سخنرانی دانشجویان افغانستانی دانشگاه های ایران را خانم فرزانه معصومیان،  شیرین ترکمندی، محمدرضا حسینیان از دوستان ایرانی و از افغانستان ارشاد احراری و سیدرضا حسینی تشکیل دادند.

در پایان این برنامه از دکتر نصیر احمد نور سفیر کبیر جمهوری اسلامی افغانستان در ایران، محمدرضا حسینیان، شیرین ترکمندی و فرزانه معصومیان از داوران ایرانی مسابقه ، آقای احمدی از صنف سراجان افغانستانی مقیم ایران، مجری برنامه خانم راحله فلاحی و ارشاد احراری استاد فن بیان و همچنین حجت الاسلام والمسلمین فرهاد زاده مسئول نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه شهید بهشتی توسط گروه دانشجویی همدل  تقدیر بعمل آمد.

مشکلات آبی ایران و افغانستان با حسن نیت قابل حل است (مصاحبه جناب معاون سفیر) Featured
Sunday, اسد 29 1396

 معاون سفیر افغانستان در گفتگو با مهر:

مشکلات آبی ایران و افغانستان با حسن نیت قابل حل است

شنبه ۲۸ مرداد (اسد) ۱۳۹۶

نجم پور گفت که افغانستان به آب و همکاریهای آبی به عنوان عامل همکاری و تفاهم می نگرد و به تعهدات خود و اصول بین المللی در چارچوب تفاهمات دوجانبه با ایران عمل خواهد کرد.

خبرگزاری مهر، گروه بین الملل- بنفشه اسماعیلی: «حسن روحانی» رئیس جمهوری ایران چندی پیش در همایش «مقابله با گرد و غبار» در تهران طی اظهاراتی اعلام کرد که ایران در قبال ساخت سدهای متعدد از جمله سدهای «کجکی» «کمال خان» و «سلما» در افغانستان نمی‌تواند بی‌تفاوت باشد چرا که این اقدامات بر استان‌های «خراسان» و «سیستان و بلوچستان» تاثیرگذار است.

این اظهارات روحانی با واکنش هایی در داخل افغانستان روبرو شد و متعاقب این امر رئیس جمهوری افغانستان اعلام کرد که ضمن حفظ همکاری های خود با ایران در حوزه آبی، مدیریت منابع آبی کشورش را حق خود می داند و برای این مهم اقدامات لازم را انجام خواهد داد.

باید گفت که اختلاف‌های میان ایران و افغانستان بر سر آب «هیرمند» تاریخی دور و دراز دارد. دست‌کم می‌توان رد آن را تا اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم دنبال کرد؛ زمانی که بزرگترین بازیگری که در این زمینه سیاست‌گذاری می‌کرد نه دولت ایران بود و نه دولت افغانستان، بلکه دولت بریتانیا بود.

رهبران سیاسی افغانستان از آغاز قرن بیستم استفاده از آب هیرمند را «حق انحصاری» افغانستان دانسته‌اند درحالی‌که طبق حکمیت «گلداسمیت» (۱۲۸۵/ ۱۸۷۲) مرزهای دلتای هیرمند روی شاخه اصلی رود بود. گذشته از این‌ حکمیت اسمیت ظالمانه توصیف می‌شود، زیرا سرهنگ «مک ماهون» نیز تنها یک‌سوم حقابه رود هیرمند را به‌طرف ایرانی اختصاص داد. با وجود این، افغانستان در دوره‌های «ثبات سیاسی» خود از دادن همان حقابه اندک نیز خودداری کرده است.

یادداشت ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۴ سرهنگ مک ماهون حاکی از این بود که دولت افغانستان اصولاً نمی‌پذیرد که اختلافی بر سر مسئله تقسیم آب وجود دارد؛ زیرا معتقد است که موقعیت جغرافیایی، آنان را تنها صاحبان «سراسر هیرمند» می‌داند. این رویکرد باب هر نوع مذاکره را در خصوص تقسیم آب بسته است.

در این رابطه و برای درک بهتر مسئله آب بین ایران و افغانستان و اقدامات مشترک طرفین، خبرنگار مهر گفتگویی با «هارون نجم پور» معاون سفیر افغانستان در تهران انجام داده است که در ادامه از نظر می گذرد:

*ایران و افغانستان در سال ۱۳۵۱ قراردادی را در مورد آب رودخانه «هیرمند» به امضا رساندند که طبق این قرارداد افغانستان ملزم به پرداخت حقابه ایران شد، اما اخیرا شاهد سدسازی های افغانستان، منحرف ساختن مسیرآب رودخانه هیرمند و عدم پرداخت حقابه ایران هستیم که منجر به خشک شدن هامون نیزشده است، دلیل این اقدامات از جانب افغانستان چیست؟

من با صحبت شما مبنی بر اینکه که قرارداد اعمال نشده و حقآبه ایران پرداخت نشده است موافق نیستم. در واقع معاهده ای که بین ایران و افغانستان در سال ۱۳۵۱ منعقد شد کاملاً مورد اجرا قرار گرفته است و افغانستان متعهد به اجرای آن است. این قرارداد راجع به آب هیرمند است و نه خود رود هیرمند، چون قسمت بسیار کمی از این رودخانه مرز را تشکیل می دهد و تنها شاخه ای از آن داخل خاک ایران است.

 باید گفت که قرارداد برای هر دو طرف محترم است و هردو طرف به آن پایبندند. در آخرین مذاکراتی هم که در کمیته های مشترک پنجگانه به خصوص در کمیته آب  بین هیئت های دو کشور  صورت گرفت، مقامات دو کشور التزام و تعهد خویش را برای عمل به این قرارداد بیان داشتند. این قرارداد ۲ پروتکل ضمیمه ای دارد که یکی از این پروتکل ها در مورد تشکیل کمیسران آب هلمند بین دو کشور است. پس از سقوط طالبان و بهتر شدن وضعیت امنیتی درافغانستان، ۱۸ نشست کمیته مشترک کمیسران آب هلمند/ هیرمند بین دو طرف در «کابل»، «نیمروز»، «تهران» و «زابل» برگزار شده است. شما اگر به صورتجلسه های نشست ها مراجعه کنید، متوجه واقعیت خواهید شد که خود ایران میزان آبی که سالانه از هیرمند وارد خاک این کشور می شود را تایید کرده است. قابل ذکر است که طبق معاهده در سال غیر نرمال آبی، حقابه ایران کاهش پیدا می کند. یعنی اگر آبگیری رود هیرمند در یک سال کمتر از ۵ میلیارد و ۶۰۰  میلیون مترمکعب باشد حقابه ایران نیز بر اساس معاهده طبق جدول تعیین شده کاهش پیدا می کند.

اما در حالت سال آبی نرمال بدون شک آب از هیرمند وارد ایران شده و این روند ادامه خواهد داشت. نکته ای که وجود دارد این است که ما هنوزهم ساختارها و زیر ساخت های لازم را در افغانستان نداریم که بتوانیم آنطور که گفته می شود آب را کنترل کنیم و هنوز در افغانستان سیستمی که ما بتوانیم آب را کنترل کنیم تا بتوانیم ماهانه حقابه ایران را طبق معاهده بدهیم ساخته نشده است. بنابراین اگر آب داخل رود وجود داشته باشد، خشکسالی نباشد و بارندگی نیز صورت گرفته باشد، این آب جاری خواهد بود.

  در سفری که سال گذشته به زابل داشتم «معصومه ابتکار» رئیس سازمان محیط زیست و گروهی از دیپلمات ها و دوستان ایرانی نیز حضور داشتند، در آنجا استاندار سیستان و بلوچستان به خانم ابتکار اعلام کرد که در سال ۱۳۹۴ بیش از ۲ میلیارد و یکصد میلیون متر مکعب آب داخل هامون شده است. این نشان دهنده چیست؟ یعنی سالانه بیشتر از ۳ برابر مقدار حقابه ایران، آب وارد ایران می شود.

مقامات ایرانی خود عمق مسئله را می فهمند و در مذاکرات رو در رو و نشست های تخصصی این مسئله با جزئیات بحث و مورد بررسی قرار گرفته است. ما به این معاهده متعهدیم و حقابه ایران همیشه پرداخت شده و خواهد شد و هیچ مشکلی در این زمینه وجود ندارد. هر سدسازی که در داخل افغانستان صورت می گیرد تغییری در این معاهده بوجود نخواهد آورد. طبق ماده ۳ معاهده هر سال افغانستان حقابه ایران را پرداخت می کند. طبق ماده ۵ افغانستان نیز هیچ اقدامی که مانع دسترسی ایران به حقابه اش گردد، انجام نخواهد داد. اما طبق همین ماده پنجم اگر میزان آب در دلتا بیشتر هم باشد ایران حق ادعای مازاد بیشتر از معاهده را ندارد.

مشکلی که در این زمینه وجود دارد این است که منطقه با کم آبی موجه است و بحران کم آبی متاسفانه منطقه را تحت فشار قرار داده است و شاید حتی اگر آب از رودهای دیگر افغانستان هم وارد ایران شود شاید کفاف این منطقه را ندهد و مشکل در واقع در همین جاست.

*شما از پرداخت حقابه آبه ایران سخن گفتید در حالی که حقابه سال ۹۴-۹۵ ایران پرداخت نشده و بنابر تحقیقات و تصاویر ماهواره ای مخزن سد کجکی پر از آب است و عدم پرداخت به علت خشکسالی و کمبود آب نبوده است.

ما هنوز در افغانستان و به بخصوص در ولایت «نیمروز» ساخت و سازهایی نداریم که بتوانیم آب را کنترل و پرداخت نکنیم و هنوز این ظرفیت در افغانستان وجود ندارد، بنابراین اگر آبی نمی رسد به این معناست که آبی وجود ندراد.

سد کجکی در چند صد کیلومتری داخل افغانستان و در ولایت هلمند واقع است و از مرز فاصله زیادی دارد و بعد از آن هم چند رود دیگر با رود هلمند یکجا می شوند. همان طور که در بالا هم گفتم ما در داخل افغانستان هیچ اقدامی نمی کنیم که مانع دسترسی ایران به حقابه شود. اگر صورت جلسه های کمیسران آب هلمند را که در آن آمار دقیقی از مقدار میزان آبی که به ایران داده شده و تاییدی که از سمت ایران از مقدار آب دریافتی صورت گرفته، مطالعه کنید به واقعیت ها  پی خواهید برد.

*اما شما بحث کم آبی و قحطی را مطرح کردید.

 حتی اگر کم آبی هم وجود داشته باشد، حقابه ۸۲۰ میلیون مترمکعبی ایران پرداخت می شود؛ اما اگر سال، سالِ غیر نرمال آبی باشد، حقابه ایران کاهش پیدا می کند.

*در بخشی از قرارداد هیرمند آمده که این حقابه صرفا برای شرب و کشاورزی است و بحث هامون جداست و با توجه به اینکه هامون به عنوان ذخیره گاه زیست کره در یونسکو ثب شده و سرمایه مشترک مردمان دو مرز است، طبیعتا باید برای مدیریت پایدار آب و خاک و حفاظت از این تالاب گامی مثبت برداشته شود.

اول اینکه در معاهده توضیحات و جزییات ذکر نشده است. طبق معاهده میزان ۸۲۰ میلیون مترمکعبی که افغانستان به عنوان حقابه به ایران می دهد، می تواند برای هامون ها استفاده شود.

 در حدود ۴۰ سال قبل و طبق محاسبه ای که انجام شد تقریبا حدود ۳۰۰ هزار نفر در این منطقه زندگی می کردند و اراضی زیر آب نیز حدود ۱۷۰ هکتار یا کمتر بود وهمه اینها یعنی حق شرب و حق کشاوزی و محیط زیست و هامون ها در نظر گرفته شده بود.

مشکل در جای دیگری است و آن احیای چاه نیمه ها در نزدیکی هامون ها می باشد که سبب این موضوع شده است. وقتی آبی را که داخل ایران می شود وارد چاه نیمه ها می کنید، خوب طبیعی است که آب به هامون وارد نمی شود و خشک می شود.

موضوع اصلی و مهم این است که خود ایران هم در معرض بحران کم آبی و خشکسالی قرار دارد. شما خودتان از وضعیت دریاچه ارومیه مطلع هستید، از وضعیت زاینده رود مطلع هستید. این گرد وغبارهایی که وارد می شود را می دانید و این ها همه مشکلات منطقه ای است؛ ولی بعضی اطلاعاتی که در این خصوص داده می شود دقیق نیست.

و در واقع وقتی که هامون ها پر می شدند و آب سرریز می شد دوباره به داخل خاک افغانستان سرازیر می شد و «گود زره» را که یکی از بزرگترین آبگیرها در اکوسیستم منطقه بود، سیر آب می کرد. اما گودزره حالا کاملا خشک است و آب ندارد که در نتیجه تعداد زیادی از افراد این مناطق مهاجرت کرده اند و الان نیمروز افغانستان نیز کاملا خشک است و آب آشامیدنی هم به طور محدود به کمک دولت ایران در چند نقطه شهر نیمروز تهیه می شود.

*گفته می شود که بخشی از این آب توسط کشاورزانی که در این منطقه خشخاش می کارند به وسیله موتورهای آبی از رودخانه بیرون کشیده می شود و دولت افغانستان نیز نفوذی بر آنها ندارد، در نتیجه حتی اگر آبی هم در هیرمند باشد به مقدار کمی در هامون سرازیر می شود.

آب بدون شک جریان دارد و وارد ایران می شود، حقابه ایران نیز مشخص است و ما حقابه ایران را می پردازیم و ایران آب مورد نیاز را دریافت می کند. مابقی آب طبق معاهده در داخل افغانستان به مصرف می رسد. چرا که رود هلمند، رود افغانستان است و این آب نیز آب افغانستان است. وضعیت هامون ها همانطور که برای ایران نگران کننده است برای ما نیز نگران کننده است.

*برخی اظهار نظرها حاکی از این است که افغانستان با ایجاد سد بر روی رودخانه «هریرود» و تحت فشار قرار دادن ایران، خواهان بهبود وضعیت مهاجران این کشور است، این اظهارات تا چه حد صحیح است؟

بحث مهاجرین یک بحث انسانی است و مهاجرین افغانستان به خاطر جنگ و تجاوزی که به افغانستان صورت گرفت مجبور شدند که خانه و کاشانه خودرا ترک کنند؛ جنگی که توسط قدرت های بزرگ منطقه و در راس آن شوری در افغانستان صورت گرفت. افغانستان به نمایندگی از منطقه و جهان علیه تجاوز سرخ شوروی جنگید و از امنیت منطقه دفاع کرد. بدون شک اگر مردم ما مقاومت نمی کردند وضعیت کنونی منطقه و حتی جغرافیای منطقه شاید اکنون اینگونه نبود.

شاید روس ها پیشروی می کردند و به افغانستان به هیچ وجه بسنده نمی کردند و حال این مهاجرین مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شدند و مهاجرت یک پدیده مثبت نیست و هیچکس راضی نیست خانه و کاشانه و دیار خود را ترک کند، این یک بحث موقت انسانی است و هیچ ارتباطی به آب ندارد و ما هیچ وقت این دو را به یکدیگر ارتباط نمی دهیم.

هر کشوری طبق اصول و قواعد بین المللی و اصول و قواعد منطقه ای و دین مقدس اسلام بحث مهاجران و پذیرش آنها را قبول دارد.

 وقتی ایران از مهاجرین افغانستان پذیرایی می کرد در زمان جنگ ایران و عراق بود و شوروی اعلام کرد که برای پذیرش مهاجرین افغان به ایران کمک کند؛ اما حضرت امام خمینی(رحمة الله علیه) این خواست را نپذیرفت؛ چرا که این جدا از مسائل سیاسی است و یک بحث انسانی است و ما هیچ گاه چنین تفکر و سیاستی نداریم که از آب خود سوء استفاده کنیم. چرا که آب بحث متفاوتی با سایر منابع طبیعی دارد. نیاز آب و بحث حیات یک بحث اساسی است و بحث سد سلما به هیچ وجه نباید تنش زا باشد چرا که این سدی است در چند صد کیلومتری در داخل مرزهای افغانستان است و ۶۵۰ میلیون متر مکعب ظرفیت آبگیری دارد و چندین رودخانه دیگر هم هست که وارد هریررود می شوند و بنابراین آب تا جایی که ممکن است جریان پیدا می کند.

حوزه آبریز هریرود در منطقه و در داخل خاک افغانستان و ایران است. یعنی در هریرود مرزی چند رود از داخل ایران می ریزد مانند «کشف رود» و «جام رود». در مورد هریرود ما مطالبات و دیدگاه های خود را در این زمینه داریم و ایران نیز دیدگاه های خود را دارد. در بعضی از موارد ایران در پایین دست و در بعضی از موارد ما در پایین دست قرار داریم و ما یک هریرود داخل افغانستان را داریم و یک هریرود مرزی را. در مورد همه اینها طرفین در حال مذاکرات هستند و اگر جایی افغانستان مطالباتی داشته باشد که آب باید از ایران به هریرود بیاید ایران باید اقدام کند و در طرف مقابل هم به همین شکل.

در بحث آب هریرود دو طرف آماده مذاکرات هستند و به یک سری تفاهماتی هم در این مورد رسیده اند و این به عنوان یک بحث در حوزه آبی مطرح است و این یک مشارکت دو جانبه است و تحقیقات و مطالعات در این زمینه انجام خواهد شد و مذاکرات برای رسیدن به یک نتیجه قابل قبول و برد- برد برای طرفین در حال انجام است.

*این مذاکرات در چه سطح و تاریخی برگزار خواهد شد؟

این مذاکرات در کمیته های پنجگانه در جریان است و یک نشست در تهران برگزار شد و قرار است نشست آینده نیز در کابل برگزار گردد. در نشست تهران دو طرف با دیدگاه های یکدیگر آشنا شدند و در جلسه بعدی که در کابل صورت خواهد گرفت این مذاکرات ادامه پیدا می کند.

در این کمیسیون ها معاونین وزرای دو کشور که از طرف ایران «عباس عراقچی» معاون وزیر خارجه ایران و از طرف افغانستان «فهیم ضیایی» معاون وزارت زارعت افغانستان حضور دارند.

 *آخرین کمیسون مشترک رود هیرمند چه زمانی برگزار شد و طرفین به چه توافقاتی رسیدند؟

اواخر سال گذشته آخرین نشست کمیسران آب هلمند بین ایران و افغانستان در مورد رود هیرمند برگزار شد. این جلسات  طبق پروتکل اول ضمیمه ای معاهده برگزار می شود. در سال قبل (۱۳۹۵) توافق شد تا جلسات کمیسران آب هلمند به طور منظم و هر سه ماه یک بار در شهرهای تعیین شده برگزار شود و شاید در بعضی موارد تاخیر هایی نیز صورت بگیرد؛ اما سالی یک بار تا دو بار قطعا این جلسات برگزار می شوند. در حال حاضر ریاست  این کمیته ها را «وطن فدا» از طرف ایران «سلطان محمودمحمودی» از طرف افغانستان به عهده دارند. این نشست ها به صورت متناوب در کابل و نیمروز و تهران و سیستان برگزار می شوند و این کمیسیون ها خود نشست های فرعی دارند و طرفین دائما در تماس اند و اطلاعات لازم از طریق آنان تبادل می شود و همکاری های لازم صورت می گیرد.

* ایران و افغانستان چه اقدامات مشترکی برای احیای هامون انجام داده اند؟

من پیش تر هم گفتم دیدگاه های ما در مورد هامون متفاوت است. هر یک از طرفین مطالبات و در خواست هایی دارند و خواست افغانستان این است که حقابه ای که به ایران داده می شود طوری تقسیم شود که به هامون برسد.

*اما این آب صرفا برای شرب و کشاورزی است و برای هامون کفایت نمی کند.

مشکل سر این میزان آب نیست و مشکل به خاطر شرایط زیست محیطی و خشکی منطقه و احیای چاه نیمه ها است. چه بسا که اگر بیشتر از این مقدار هم افغانستان آب به ایران بدهد بازهم مشکل سیستان حل نخواهد شد.

* رود هیرمند یک رود بین المللی است؛ براساس قراردادهای بین المللی پرداخت حقابه، حق طبیعی ایران است و بحث هامون ها بحثی جدا از این مسئله است؟

از دید ما بسیار سخت خواهد بود که در تعاریف بین المللی، برای بین المللی بودن هلمند تعریفی واحد پیدا کرد. من فکر می کنم که هلمند رود بین المللی نیست؛ چرا که منبع تغذیه و سرچشمه آن از افغانستان است. رودی را می توان بین المللی گفت که سرچشمه آن از چند کشور باشد، هیرمند صد در صد از افغانستان سرچشمه می گیرد و بخش کوچکی از آن را رود مرزی تشکیل می دهد. در معاهده ای که دو کشور امضا کردند ۸۲۰ میلیون متر مکعب آب وارد ایران می شود و شامل استفاده های مختلف از جمله آبگیری هامون ها است.

*با همه این تفاسیر اقدامات مشترک دو کشور برای احیای دوباره هامون و همچنین همکاری های آبی در مورد هیرمند چه بوده است؟

گفتگوها صورت گرفته است و مذاکرات بین طرفین در جریان است و بدون شک طرفین به یک تفاهم کلی خواهند رسید، اما در رابطه با هامون ها و حوزه آبی هیرمند همان معاهده سال ۵۱ در حال اجراست و طبق معاهده تمام اقدامات صورت می گیرد و آب وارد ایران می شود و این آب باید وارد هامون ها نیز شود. افغانستان به آنچه تعهد کرده پایبند است و حقابه ایران هم پرداخت شده و می شود. علاوه بر آب دریای هلمند از چند رودخانه دیگر افغانستان مقداری آب وارد هامون ها می شود و هیچ گونه ممانعتی از سمت افغانستان برای ورود آب به هامون ها صورت نگرفته است. بدون شک ما به حفظ اکوسیستم منطقه و طبیعت منطقه پایبند هستیم؛ اما موضع گیری ها که بعضا در مطبوعات صورت می گیرد، درست نیست.

در مجموع افغانستان دید مثبت به این قضیه دارد و با حسن نیت تمام در این مورد اقدام خواهد کرد. البته ما ۵ حوزه آبی داریم که ۴ تا شامل حوزه های آبی مشترک می شود و یکی از آن هم داخلی است و در این راستا باب گفتگو و مذاکره و همکاری باز است و هیچ محدودیت و تنگ نظری هم وجود ندارد، به خصوص در مورد کشور دوست و برادر جمهوری اسلامی ایران.

شما می دانید که منطقه دچار کم آبی شده است و بخش بزرگی از مشکلات ناشی از تغییرات جوی و اقلیمی است. ما خود در داخل افغانستان به مشکلات بسیار زیاد کم آبی مواجه هستیم و شهر «زرنج» در استان نیمروز هم از خشکسالی و کم آبی رنج می برد. با این همه، هر ساله بالاتر از ۲ تا ۳ میلیارد متر مکعب آب وارد ایران می شود.

*بعد از صحبت های دکتر «حسن روحانی» رئیس جمهوری ایران در مورد سدسازی در افغانستان و خشک شدن سیستان، «اشرف غنی» همتای افغانستانی وی در واکنش به اظهارات روحانی اعلام کرد که ما آب را در کشور خود مدیریت خواهیم کرد، برنامه ریزی برای مدیریت آب در افغانستان به چه شکل پیش خواهد رفت؟

مدیریت آبها در داخل افغانستان حق ماست و ما باید آب خود را سازماندهی و کنترل کنیم و این به نفع همسایگان ماست. زمانی که آب کنترل شود ما می توانیم به آسانی از ضیاع آن جلوگیری کرده آن را مورد استفاده خود و همسایگان قرار دهیم. حتی در مورد بحث سدسازی ها و همکاری های آبی به نفع ایران است که در سدسازی های افغانستان سرمایه گذاری کند چرا که وقتی آب قابل کنترل باشد و ضایع نشود و پشت سد آب باشد بدون شک دوستان ایرانی از آن استفاده خواهند کرد.

ما به آب و همکاری های آبی به عنوان عامل همکاری و تفاهم می نگریم و به تعهدات خود و اصول قبول شده بین المللی در چارچوب تفاهمات دوجانبه، عمل خواهیم کرد.  چرا که بحث آب، بحث حیات و بحث حق شرب است و نمی شود این حق را از کسی گرفت و بدون شک این به نفع کشورهای همسایه افغانستان است. به نفع کشورهای منطقه است که از برنامه های بزرگ دولت افغانستان حمایت کند.

سرچشمه و منبع اصلی آب در کوههای افغانستان است و رود هم از افغانستان است و این رودخانه مرز را تشکیل می دهد و بخشی از آن در «چخانسور» افغانستان است و بخش دیگری از آن در ایران است. برادران ما در ایران حق استفاده از آب رابه عنوان حق حیات، حق شرب و زندگی دارند و ما هرگز از این موضوع جلوگیری نخواهیم کرد و این از لحاظ حقوقی و بین الملل و هم چنین از لحاظ اخلاقی درست نیست.

افغانستان در چند سال اخیر در راستای همکاری های آب تلاش های زیاد را برای وضع قوانین و استراتژی های مربوط کرده است. قانون آب افغانستان تصویب شده است و لازم الاجرا است و در آینده استراتژی آب های فرامرزی افغانستان نیز نهایی خواهد شد. هدف این استراتژی همکاری های افغانستان با همسایگان در مورد آب های فرامرزی افغانستان  است.

*آیا سفر «حنیف اتمر» مشاور امنیت ملی افغانستان به ایران و دیدار با «علی شمخانی» نیز در همین راستا بود؟

در سفر اتمر و ملاقات های انجام شده همه مسائل مربوط به دو کشور مانند همکاری های امنیتی، سیاسی، اقتصادی و چگونگی تداوم نشست های کمیته های مشترک میان دو کشور از جمله کمیته آب، مورد بحث و گفتگو قرار گرفت. دو کشور در قالب کمیته های پنجگانه به گفتگوها ادامه خواهند داد و هدف آن تهیه پیش نویس سند همکاری های استراتژیک بین دو کشور است. از دید ما هر دو کشور تمام معیارهای را برای برقراری روابط استراتژیک دارند. افغانستان نیز با در نظر گفتن سیاست برد- برد آماده همکاری در همه بخش هاست.

دید افغانستان در رابطه با همکاری های آبی با کشورهای همسایه یک دید مثبت در راستای همکاری و همگرایی است. ما آماده مذاکرات در چارچوب ظرفیت هایی که وجود دارد، هستیم و در مذاکرات نیز کارشناسان و متخصصین دوطرف بر اساس تحقیقات و بررسی های انجام شده و ظرفیت های موجود تعیین خواهند کرد که چه تصمیمی باید بگیرند. این مسئله حساس و پیچیده ای است که نیازمند زمان است؛ ولی نیت دوطرف نیک است و عزمشان راسخ، بنابراین بدون شک به یک نتیجه مورد توافق دو طرف خواهند رسید.

بنفشه اسماعیلی

برای صلح در افغانستان، به افغان‌ها گوش دهید Featured
Wednesday, اسد 11 1396

 شنبه ۳۱ سرطان ۱۳۹۶ - محمد اشرف حیدری، رییس عمومی پالیسی و استراتژی وزارت امور خارجه

صلح در افغانستان به وجود نمیآید، مگر این که توسط خود افغانها رهبری شود و شرکای منطقه ای نیز در آن شامل گردند.

به تاریخ ۱۶ جون سال روان میلادی، نیویارک تایمز مقاله ای را تحت عنوان «برای صلح در افغانستان، با پاکستان گفتگو شود» منتشر کرد. نویسنده آن به درستی اشاره داشته است که برای تأمین صلح در افغانستان، باید رفتار پاکستان تغییر کند. اما اگر فکر شود آنچه را که آنان پیشنهاد میکنند، موجب تغییر رفتار پاکستان شود ساده لوحانه است.

اول: هراس پاکستان از سرمایه گذاری در پروژه های زیربنایی و بازسازی افغانستان توسط هند، همواره عاملی است که روند پیشرفت اوضاع را از نظر ثبات و امنیت در افغانستان، با مشکل مواجه میسازد. پاکستان کشوری دارای سلاح اتمی است و اگر ارزشی برای تأسیسات یادشده قابل تصور باشد، آن ارزش، زمانی معنا پیدا میکند که این کشور تهدید موجودیت خویش را از سوی قدرتهای منطقه ای و فرامنطقه ای با توسل به آن (سلاح اتمی) از میان بردارد.

دوم: اداره بارک اوباما و جورج دبلیو بوش، کاری را انجام دادند که نویسنده آن را پیشنهاد میکند. آنها استراتژی «دلجویی برای صلح (appeasement strategy)» را در برابر پاکستان با اهدای امتیازات مالی تعقیب کرده و به منظور جلب همکاری آن کشور در امر مبارزه با طالبان که همین اکنون به یک شبکه تروریستی فراملی تبدیل شده است، مبلغ ۳۰ میلیارد دالر به این کشور، کمک کردند.

فرماندهان فعلی و قبلی ایالات متحده امریکا بدون استثنا از پاکستان خواستند تا پناهگاه های امن، مراکز آموزشی- ایدیولوژیکی و پایگاههای عملیاتی طالبان را در پاکستان که برای انجام عملیات تروریستی از آنها استفاده میشوند، ببندد. این تقاضا متأسفانه تا کنون مطلقاً نادیده گرفته شده و طی دو سال گذشته، خشونت طالبان نیز تشدید شده که بر اثر آن، بدون تفکیک، روزانه تعداد زیادی از غیر نظامیان در سراسر افغانستان کشته میشوند.

به همین دلیل رییس جمهور غنی در نشست اخیر پروسه کابل درباره ی همکاریهای امنیتی و صلح در کابل پیشنهاد داد که تلاش برای تامین صلح و ثبات در کشور باید بر اساس راه حل افغانی انجام شود و رهبری و مالکیت آن نیز باید در دست خود افغانها باشد.

ایشان در عین حال بر اهمیت صلح عادلانه و با عزت تأکید کرد و خاطرنشان ساخت که افغانستان برای دستیابی به چنین صلحی تلاش میکند.

در حال حاضر فرصت مناسبی فراهم شده است تا ایالات متحده امریکا و دیگر شریکان منطقه ای و فرامنطقه ای افغانستان برای پاسخ به رییس جمهور غنی، طی یک اقدام جمعی برای صلح، تعزیراتی را علیه دولت حامی تروریسم، در نظر بگیرند.

در آخرین مقاله ام در مجله دیپلومات، اصول محوری ای را بحث کردم که از پروسه صلح به رهبری افغانها باید حمایت و پشتیبانی شود و پاکستان و شریکان مهم دیگر از این پروسه صادقانه حمایت داشته باشند. به این خاطر که اولاً برای همکاری دولت با دولت هیچ بدیل و گزینه دیگر وجود ندارد جز اینکه کشورهای منطقه ای با حکومت افغانستان کمک کنند تا با گروههای مسلحی که اساساً متمایل به واردشدن به یک راه حل سیاسی برگشت ناپذیر اند، به صلح دست یابند.

دوماً: همکاریهای منطقه ای صادقانه و تلاش مشترک برای تأمین امنیت باید منتج به دستآوردهایی شود که در نهایت افغانستان و منطقه به دنبال آن می باشند و به مثابه ی نقطه پایان برای گرفتاری مردم افغانستان باشد. این عملیه همچنان باید افغانستان را توانمند بسازد تا دستآوردهای ۱۶ ساله اش را با مشارکت جامعه ی بین المللی بیشتر استحکام بخشد.

سوماً: در حال حاضر اجماع منطقه ای برای ثبات درازمدت افغانستان منحیث منافع مشترک کشورهای منطقه، در حال شکل گیری است. این روند باید ادامه یابد و حمایت شریکان منطقه ای و جهانی از پروسه صلح به رهبری و مالکیت افغانها را به اقدام عملی تبدیل کند.

نکته چهارم این که افغانستان ناصداقتی و برخورد گزینشی و سلیقه ای در ارتباط به تعریف تروریسم را رد میکند. این بدان معنا است که تلاشهای منطقهای مبارزه با تروریسم، باید با برنامه های مبارزه با تروریسم ملی که در همسایه گان افغانستان از جمله پاکستان اجرا میشود، همآهنگی داشته باشد. گروه طالبان باید درک کند که از طریق نظامی نمیتواند برنده شود و مسیر پیش رو نباید مثل گذشته خشونت آمیز و مبتنی بر خونریزی باشد.

پیام افغانستان برای طالبان روشن است. حکومت و مردم افغانستان در پی تحقق صلح دوامدار میباشند و علاقه مند اند که از طریق گفت وگوهای مستقیم با مقامات رهبری طالبان، به صلح دست یابند. در این راستا مناسب ترین مکان برای راه اندازی و ادامه گفت وگوهای صلح، افغانستان و یا هر جای دیگری که مورد توافق طرفین قرار بگیرد، میباشد.

رییس جمهور غنی در پروسه صلح کابل، طالبان را تشویق به برداشتن گامهای جدی برای گفت وگوهای صلح کرد و در عین حال به گروه طالبان هشدار داد که حکومت افغانستان فرصتی را برای صلح پیشکش کرده، اما این فرصت نامحدود میباشد.

برگزاری هفتمین جشنواره بین الملل دانشگاه تهران Featured
Sunday, جوزا 07 1396

هفتمین جشنواره بین‌الملل دانشگاه تهران، سوم جوزا ۱۳۹۶ با پیام صلح و دوستی ملل و آشنایی با فرهنگ کشورها در دانشگاه تهران برگزار شد.

در این مراسم که با حضور رئیس، هیأت رئیسه، مسئولان دانشگاه تهران و سفرا و رایزنان خارجی، استادان محققان و دانشجویان و استادان خارجی از جمله محترم دره ای، مستشار سفارت کبرای جمهوری اسلامی افغانستان در تهران برگزار شد، دکتر محمود نیلی احمدآبادی، رئیس دانشگاه تهران، ضمن تشکر از برگزارکنندگان هفتمین جشنواره بین‌الملل گفت: "این برنامه جلوه‌های زیبای همدلی، همبستگی و همکاری را بین دانشجویان کشورهای مختلف و ایرانیان به نمایش گذاشته است".

دکتر نیلی احمدآبادی از دانش‌‌آموختگان دانشگاه تهران به عنوان سرمایه یاد کرد، و گفت: «تلاش ما بر این است ارتباط مان را با دانشجویان خارجی حفظ کنیم که امیدوارم این یک امر متقابل باشد تا با مشارکت هم از توان‌های یکدیگر بهره‌مند بشویم.

در پایان از برترین‌های علمی بین‌المللی دانشگاه تهران در بخش‌های مختلف ازجمله استادان دانشگاه تهران، دانشجویان ایرانی و دانشجویان غیرایرانی، کارشناسان بین‌الملل و پردیس‌ها و دانشکده‌های فعال در زمینه بین‌المللی تقدیر به‌عمل آمد که در این بین دانشجویان مهاجر افغان خوش درخشیدند.

 اسامی برگزیدگان کشور افغانستان در هفتمین جشنواره بین‌الملل دانشگاه تهران به شرح زیر می ­باشد: 

  1. طیبه ناصرعطا، علوم زراعی و اصلاح نباتات
  2. زینب میر زاد، دانشکده مدیریت و حسابداری
  3. راضیه فتاح، علوم سیاسی‌
  4. عبد العظیم حسینی پردیس کشاورزی 
  5. نصیر احمد احمدی، مهندسی طراحی محیط زیست
  6. محمدرضا حسینی، مهندسی معدن
  7. تقی حسینی، دانشکده مهندسی
  8. مجتبی رضوانی، پردیس فنی
  9. محمد حسنی، دانشکده شیمی
  10. جمال الدین احمدی، دانشکده ریاضی
  11. علی اکبر رحیمی، کار آفرینی
  12. علیرضا قربانی، مدیرریت فن آوری اطلاعات
  13. سوسن حسینی، جغرافیای انسانی

اختتامیه سومین جایزه جهانی اربعین Featured
Saturday, ثور 16 1396

تاریخ: 10/2/1396 مطابق با 30 آپریل 2017

مکان: فرهنگستان هنر

مراسم اختتامیه سومین جایزه جهانی اربعین، با حضور ابوذر ابراهیمی‌ترکمان، رییس، سید محمدحسین هاشمی، معاون فرهنگی و قهرمان سلیمانی، معاون پژوهشی و آموزشی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، سید مهدی مصطفوی، قائم‌مقام معاونت بین‌الملل دفتر مقام معظم رهبری ج.ا.ایران، سید نادر پژوهش سکرتر دوم سفارت ج.ا.افغانستان در تهران، جمعی از خبرنگاران، آتشه ها و نمایندگان سفارتخانه‌های کشورهای اسلامی در تهران و هنرمندان و علاقمندان، در محل فرهنگستان هنر برگزار شد.

ابوذر ابراهیمی‌ترکمان، رییس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی ج.ا.ایران در سخنرانی خود در این مراسم با اشاره به زیارت اربعین، گفت: در این زیارتنامه آمده است که امام حسین (ع) خون قلب خود را در راه خداوند بذل کرد تا بندگان خداوند را از جهالت نجات دهد.

همچنین در این مراسم امیرعلی جوادیان، دبیر سومین جایزه جهانی اربعین به قرائت بیانیه هیأت داوران پرداخت که در آن بر لزوم تداوم برگزاری این جایزه در سال‌های آینده و همچنین زمینه بهره‌برداری آن در همه کشورهای اسلامی، تأکید شده بود. در بخشی از این بیانیه آمده بود: سومین جایزه جهانی اربعین در مقایسه با دو دوره قبل با استقبال خوبی همراه بود که از رشد 40 درصدی در بخش فیلم و 35 درصدی در بخش عکس حکایت دارد و حضور کشورهای خارجی با رشد 70 درصدی همراه است.

در بخش عکس آثار عکاسان از 20 کشور افغانستان، عراق، سوریه، نیجریه، لبنان، آذربایجان، سوئد، پاکستان، کویت، عمان، تایلند، ترکیه، قطر، انگلستان، هند، بحرین، ترکمنستان، الجزایر، آلمان، بنگلادش و ایران به دبیرخانه ارسال شده بود که با رأی هیأت داوران، تعداد 60 قطعه به نمایشگاه راه یافت و 8 نفر موفق به دریافت تندیس و لوح تقدیر شدند.

در بخش فیلم تعداد 88 فیلم از 15 کشور افغانستان، ایران، کویت، سوریه، عراق، لبنان، آذربایجان، آلمان، عمان، ترکیه، سوئد، قطر، هند، بحرین، انگلستان و پاکستان به دبیرخانه آن ارسال شده که تعداد 8 فیلم به مرحله نهایی راه یافته و موفق به دریافت تندیس و لوح تقدیر جایزه شدند.

در ختم برنامه تندیس و لوح تقدیر به تمامی نفرات برگزیده از جمله به محترم بصیر احمد حسین زاده از عکاسان خوب و حرفه ای افغانستان داده شد. همچنین با حضور تمامی اشتراک کنندگان، نمایشگاه عکس های منتخب این دوره جایزه عکس اربعین در محل فرهنگستان هنر نیز افتتاح شد. 

 

کاندیداتوری جمهوری اسلامی افغانستان در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد Featured
Tuesday, ثور 12 1396

 

جمهوری اسلامی افغانستان برای نخستین بار غرض کسب عضویت شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای سال های 2018- 2020 که انتخابات آن قرار است در ماه اکتوبر 2017 در هفتاد و دومین اجلاس عمومی در مقر سازمان ملل متحد مقیم نیویارک برگزار می گردد؛ کاندیدا می باشد.

جمهوری اسلامی افغانستان با در نظر داشت تجارب خوبی که در راستای احترام و تأمین حقوق بشر دارد، می تواند شورای حقوق بشر را در قسمت برآورده ساختن اهداف و مرام ­های این شورا کمک بیشتر نماید.

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به عنوان یک سازمان بین‌الدولی در 15 مارس ۲۰۰۶ پایه‌ریزی شد. وظیفه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد (The Human Rights Council) نظارت بر اجرای مفاد منشور حقوق بشر در کشورهای عضو سازمان ملل متحد است. مقر این شورا در ژنو است.


Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48
  • افغانستان
  • قوانین افغانستان

سؤالات متداول

برای دریافت پاسپورت چه مدارکی لازم است؟

تمامی اتباع افغانستان مطابق قوانین ملی از جمله قانون پاسپورت مستحق دریافت پاسپورت برای مسافرت به

ادامه...

پروسه ثبت شرکتهای خارجی در افغانستان چگونه است؟

اتباع کشورهای خارجی که علاقمند به سرمایه گذاری و ثبت شرکت خدماتی و یا تجارتی و یا هم باز نمودن

ادامه...

چگونه می توان نکاحنامه دریافت کرد؟

مدارک مورد نیاز جهت صدور نکاح خط:

 

ادامه...

چرا به سوالات طرح شده پاسخ داده نمیشود؟

آن دسته از بازدیدکنندگان سایت که تمایل دارند پاسخ سوالاتشان را دریافت نمایند میتوانند به قسمت تماس

ادامه...

روال تأیید اسناد و مدارک تحصیلی چگونه است؟

مدارک و  اسناد تحصیلی که ممهور به مهر وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی افغانستان و یا جمهوری اسلامی

ادامه...

برای دریافت ویزه افغانستان چه باید کرد؟

متقاضیان ویزه جمهوری اسلامی افغانستان میتوانند جهت دریافت فورم و طی مراحل درخواست ویزه از شنبه الی

ادامه...

آیا مهاجرین افغان بیمه میشوند؟

حاضرین در سایت

ما 83 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

نشانی

تهران - عباس آباد - خ پاکستان - نبش کوچه چهار پلاک 2    

 تلفن : 88737050 - 5040 8873             فکس: 88735600                  ایمیل: info(at)afghanembassy.ir

 

لینکهای مرتبط با ما