گوشه ای از دستآوردهای نوین "افغانستان" (78)

دیدار مستشار و  مسؤل امور قونسلی سفارت افغانستان در تهران با مسئولین مهاجرت وزارت امور خارجه آلمان Featured
Wednesday, دلو 18 1396

زمان: سه شنبه 17 دلو 1396 مطابق با 6 فوریه 2018

مکان: مقر سفارت در تهران

آقای میر انور غفاری، مستشار و مسؤل امور قونسلی سفارت افغانستان در تهران ظهر روز سه شنبه مورخ 17 دلو 1396 مطابق با 6 فوریه 2018 با مسئولین مهاجرت وزارت امور خارجه آلمان شامل آقای دکتر رودیگر کوتز، سرکنسول سفارت آلمان در آنکارا و خانم دکتر باربارا مای، مستشار سفارت آلمان در تهران در مقر سفارت دیدار و ملاقات نمودند.
آقای غفاری، در ابتدای این دیدار ضمن عرض خوشآمدید و تشکری از خدمات و کمک های جمهوری فدرال آلمان در خصوص افغانستان و مهاجرین افغان در این کشور، روابط دو کشور را داری پیشینه ارزشمند و همچنین دیرینه در تمامی عرصه های همکاری برشمردند. ایشان به همراه آقای محمد آصف درزابی، آمر نمایندگی های مهاجرین افغان در ایران در رابطه با وضعیت زندگی و مسائل مختلف مهاجرین افغان در ایران و همچنین خدمات سفارت کبرای جمهوری اسلامی افغانستان در تهران با ایشان صحبت نمودند.
آقای غفاری افزودند مهاجرین جزء اساسی ملت افغانستان هستند که با بازگشت آنان کشور ما تکمیل خواهد شد و ما امیدواریم با بهبود شرایط بتوانیم زمینه را برای بازگشت آبرومندانه و عزتمندانه مهاجرین به کشورمان فراهم سازیم.
آقای غفاری روی پروسه های در حال اجرای سفارت برای دیپلوماتهای سفارت آلمان روشنی انداخته و افزودند سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در هماهنگی و همکاری در خور سپاس اداره اتباع خارجی وزارت کشور ایران اقدامات عملی را در راستای قانونمند سازی حضور اتباع افغانستان در ایران انجام می دهد و بعنوان مثال از طرح تمدید پاسپورت های خانوار که در حال اجرا می باشد، یاد آوری نمودند.
آقای دکتر رودیگر کوتز نیز در این نشست ضمن تشکر از همکاری متقابل سفارت، تلاش های سفارت و جمهوری اسلامی افغانستان برای بازگشت مهاجرین افغان به کشور را قابل قدرددانی دانسته و یادآور شدند که حجم کاری سفارت افغانستان در تهران بسیار بالا بوده و خدمات شما ارزشمند می باشد.
در پایان این نشست دیپلمات های کشور آلمان تأکید نمودند که این کشور همواره حمایت های خویش را از افغانستان ادامه خواهد داد و در کنار افغانستان خواهند بود.

ملاقات معارفه جناب احمد هارون نجم پور مستشار وزیرمختار و معاون سفیر ج.ا.افغانستان در تهران با معاون سفیر صربستان Featured
Tuesday, دلو 10 1396

تاریخ: دوشنبه 9 دلو ۱۳۹۶ مطابق 29 جنوری 2018

محل: مقر سفارت

محترم احمد هارون نجم پور، مستشار وزیرمختار و معاون سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در تهران با محترم میلوش مارکوویچ معاون سفیر صربستان در دفتر کاری شان به تاریخ 9 دلو 1396 ملاقات و پیرامون مسایل دوجانبه صحبت نمودند. در این دیدار معاون سفیر صربستان در مورد روابط رو به گسترش این کشور با تهران و علاقمند شان به توسعه روابط با کشور افغانستان صحبت کردند. جناب نجم پور ضمن خیر مقدم ایشان به سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در تهران، روابط دو کشور در گذشته را نیک برشمرده و از توسعه آن ابراز خوشنودی نمودند. ایشان در مورد روابط دو جانبه افغانستان با ایران به ویژه در بخش اقتصادی معلومات دادند.

مصاحبه مستشار وزیر مختار و معاون سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در تهران با خبرنگار خبرگزاری "شفقنا" Featured
Wednesday, دلو 04 1396

 محترم احمد هارون نجم پور، مستشار وزیر مختار و معاون سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در تهران ظهر روز سه شنبه مورخ 3 دلو 1396 مطابق با 23 جنوری 2018 با خبرنگار خبرگزاری "شفقنا" در مقر سفارت مصاحبه مفصلی را انجام دادند.

محورهای اصلی این مصاحبه را روابط دوجانبه با ایران در زمینه های اقتصادی، سیاسی و فعالیت ها و برنامه های سفارت در ارتباط با مهاجرین افغان در ایران تشکیل می داد.

مصاحبه سفیر کبیر افغانستان با خبرگزاری کار ایران "ایلنا" Featured
Saturday, جدی 16 1396

 سفیر افغانستان در گفتگو با خبرگزاری کار ایران "ایلنا"   (منبع: خبرگزاری "ایلنا")

هدف «داعش» فقط افغانستان نیست، کشورهای همسایه به فکر باشند/کرزی برای تحقق صلح طالبان را برادر خطاب کرد/انتخابات با قطع انگشتان تهدید نمی‌شود

افت و خیزهای امنیتی در افغانستان ادامه دارد و چرخش وقایع در این کشور معادلات دیگری را رقم زده است. در گذشته طالبان به عنوان تهدید اصلی این کشور مورد خطاب قرار گرفته می‌شد اما از حدود دو سال پیش داعش هم فهرست به جریان‌های مخل امنیت کابل اضافه شده است. این وضعیت تا جایی ادامه پیدا کرده که مسکو به صورت مداوم نسبت به تحرکات عناصر «ولایت خراسان» در شمال افغانستان اظهار نگرانی کرده و آن را تهدید جدی برای خود می‌داند.

اما مشکلات افغانستان تنها به مسائل امنیتی خلاصه نمی‌شود بلکه در هفته‌های اخیر علاوه بر انتقادهای تند و سازماندهی شده گلبدین حکمتیار (رهبر حزب اسلامی حکمتیار) شاهد به راه افتادن موج منفی علیه عطاء محمد نور (والی بلخ) بودیم که تا به امروز هم به قوت خود باقیست. عده‌ای استعفای او را فرمایشی نامیده‌اند اما آنچه که مشخص است لزوم حفظ وحدت در شرایط فعلی این کشور است.  

چراکه شرایط کنونی افغانستان دارای چندین نقطه ابهام است؛ نخست اینکه شدت تحرکات داعش در شرق و شمال این کشور و همچنین حامیان مالی و ایدئولوژیک آن تا چه حدی فضای افغانستان را تخریب خواهند کرد و دوم اینکه اختلاف دیدگاه میان جریان‌های قومی و سیاسی تا چه حد افزایش پیدا می‌کنند.

برای بررسی و روشن‌شدن ابعاد مختلف این مسائل به گفت‌وگو با «نصیر احمد نور» سفیر جمهوری اسلامی افغانستانپرداختیم که مشروح آن از نظر می‌گذرد.   

 لنا: روزهای اخیر شاهد استعفاء «عطاء محمد نور» والی بلخ بودیم. اظهاراتی که در این خصوص از سوی چهره‌های مختلف افغانستان مطرح شده حکایت از وجود اختلاف میان ایشان و رئیس جمهوری افغانستان دارد. دلیل اختلاف نظرها چیست؟

نور: مسائل این چنینی مرتبط به درون افغانستان و جناح‌های مختلف سیاسی است و تماس‌ها و گفت‌وگوهایی در جریان‌اند و امید است که نتایج خوبی در پی داشته باشند.

ایلنا: در ماه های اخیر شاهد کناره‌گیری ژنرال عبدالرشید دوستم معاون رئیس جمهوری بودیم و در حالت فعلی هم استعفاء عطاء محمد نور. آیا اختلاف نظرها به تاسیس شورای عالی نجات افغانستان بر می‌گردد؟    

نور: خیر، این موضوعات ارتباطی با تاسیس شورای عالی نجات افغانستان ندارد. باید توجه کرد که در افغانستان احزاب و ائتلاف‌های سیاسی به صورت آزادانه عمل می‌کنند و محدودیتی ندارند. در افغانستان امروز، تشکیل ائتلاف‌های سیاسی و جابه‌جایی آنها امری عادی است و هر تشکل و حزب قانونی می‌تواند نسبت به این امر اقدام کند؛ به خصوص در آستانه انتخابات‌.

ایلنا: فارغ از دلیل اختلاف‌ها، آیا راه حلی برای کنار گذاشتن اختلاف‌ها در نظر گرفته شده است؟

نور: همانطور که در ابتدا گفتم این وضعیت یک موضوع بومی و داخلی است و تلاش‌هایی هم برای حل مسأله در جریان است؛ به عنوان مثال سفر وزیر محترم امور خارجه به ولایت بلخ و دیدار ایشان  با جناب عطاء محمدنور یکی از این راه‌ها است.

ایلنا: صلح با طالبان همچنان دارای حلقه‌های مفقوده بوده و در ابهام است. حتی داده‌هایی وجود دارد که با وجود اعمال فشار بر طالب‌ها و درخواست از کشورهای خارجی، تا به امروز در این مورد موفق عمل نشده است. آیا می‌توانیم در سال جدید میلادی به مذاکرات صلح خوش‌بین باشیم؟

نور: تا زمانی که حامیان خارجی طالبان و به طور کلی ایجادکنندگان خارجی جریان‌های رادیکال به این تفکر نرسند که صلح و ثبات در افغانستان به نفع آنان است و دست از حمایت این گروه‌ها بر ندارند؛ احتمال چندانی در تغییر وضعیت کنونی مذاکرات صلح با طالبان متصور نخواهد بود و زمانی می‌توانیم بیشتر امیدوار باشیم که پناهگاه‌ها، حمایت‌ها و آموزش تروریست‌ها و تکفیری‌ها در خارج از افغانستان و اعزام آنان به افغانستان خاتمه یابد.

ایلنا: در زمان ریاست جمهوری «حامد کرزی» چندین بار شاهد بودیم که ایشان از عبارت «برادران طالبِ ما» استفاده کردند که در داخل و خارج از افغانستان انتقادهای زیادی صورت گرفت. به نظر شما این مواضع تا چه حدی اثر منفی بر مذاکرات صلح داشته است؟

نور: تلاش برای صلح از یک دهه و نیم گذشته و از زمان جناب آقای کرزی ادامه داشته و خواهد داشت. اینکه جناب کرزی یا مقامات دیگری طالبان را برادر خطاب کرده‌اند نشان می‌دهد که دولت افغانستان همواره به دنبال صلح است. باید به یاد داشته باشیم که رئیس جمهوری پیشین زمانی از چنین واژه‌ یا عبارتی استفاده کردند که برادر ایشان (احمد ولی کرزی) توسط طالبان در ولایت قندهار شهید شده بود. جناب کرزی در همان موقع هم با چشمانی گریان طالبان را برادر خطاب کرد تا نشان دهد که اهمیت صلح حتی فراتر از سوگواری از دست دادن عزیزان و اعضای خانواده است. ایشان در همان روز خطاب به طالبان اعلام کردند که  هموطن کُشی و ویرانی کشور کافی است و ابزار دست دیگران نشوید و به صلح بپیوندید. از این جهت زمامداران افغانستان همواره تمامی جریان‌ها را به صلح دعوت می‌کنند و معتقدند که استفاده از این الفاظ برای فراهم ساختن زمینه مذاکرات و دستیابی به صلح و ثبات مفید خواهد بود.

ایلنا: اظهارات اخیر سفیر پاکستان در سازمان ملل متحد در مورد افغانستان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ اسلام‌آباد همواره معتقد است که افغانستان لانه امن برای تروریست‌ها است؛ مقصود از این مواضع چیست؟  

نور: در دنیا هیچ کشوری وجود ندارد که نداند افغانستان قربانی تروریسم است و در خط مقدم مبارزه با این گروه‌ها قرار دارد. سوالی که باید مطرح شود این است که اشخاصی مانند ملاعمر، اسامه بن لادن، ملااختر منصور و غیره در کدام جغرافیا توسط آمریکا کشته ‌شدند و پایگاه امن طالبان و رهبران آنها و خانواده‌های شان در حال حاضر در کجا قرار دارد؟ حتی باید سوال شود که عناصر داعش با خانواده‌ها و جنگ افزارهای خود از کجا وارد ولایت‌های ننگرهار و کُنر شده‌اند؟

 اگر کسی پاسخ این سوال ها را جویا شود، دقیقاً مشخص خواهد شد که پناهگاه‌های این گروه‌ها که هر روز در افغانستان دست به مسلمان‌کشی می‌زنند در کجا واقع شده است. شاید برخی عوامل درونی؛ مانند فقر و بیکاری در استخدام و سربازگیری برخی افراد در صفوف این گروه‌ها نقشی داشته باشند؛ اما اصلی‌ترین عامل ادامه ناامنی و فعالیت‌های تروریستی در افغانستان، حمایت خارجی از این گروه‌ها است و تا زمانی که عوامل بیرونی به قوت خود باقی‌ست، فعالیت جریان‌های رادیکال و تروریستی هم ادامه خواهد داشت و مانعی برای تحقق صلح خواهد بود.

ایلنا: اگر این اشخاص منتسب به داعش باشند، باز هم صلح به آنها پیشنهاد خواهد شد؟

نور: مساله داعش تا حدی با سایر گروه‌ها و جریان‌ها تفاوت دارد. داعش و امثال آن در افغانستان عمدتاً بومی نیستند و ایدئولوژی آنها برخاسته از افغانستان نیست و جایگاهی در کشور ندارند. مردم ما حدود ۱۰ سال با اشغال شوروی مقابله کردند و سازمان‌های اسلامی جهادی آن موقع وارد میدان نبرد شدند؛ اما نمونه‌ای وجود ندارد که کسی بگوید یک غیرنظامی توسط مجاهدین افغان کشته شده یا مورد آزار و اذیت قرار گرفته باشد.

نگ در آن زمان، جوانمردانه، با شهامت و اسلامی بود. در طول مدت مبارزه با شوروی هیچگاه ندیدیم که یک مسجد یا منزل غیرنظامیان منفجر شود یا عملیات انتحاری در بین عموم مردم صورت بگیرد. در عقیده مردم افغانستان که عمدتاً اهل سنت پیرو مذهب حنفی هستند، انتحار به هر دلیل حرام و مردود است و ما این حقانیت را نشان دادیم؛ آن هم در مقابل شوروی که از تمامی امکانات و تاکتیک‌های خود علیه مجاهدین استفاده کرد، ولی مجاهدین بر اساس آموزه‌های اسلامی جهاد و مبارزه کردند.

در مورد داعش باید به این نکته توجه داشت که اغلب عناصر آن گروه‌های خارجی هستند که در زیر چتر طالبان و در کنار القاعده حضور داشتند و از جغرافیای مختلف؛ مانند آسیای میانه، قفقاز، کشورهای عربی، پاکستان و غیره به افغانستان آمدند. بخشی دیگر از داعش در افغانستان همان اعضاء سابق طالبان هستند که پرچم سفید «امارت اسلامی» را کنار گذاشتند و پرچم سیاه «ولایت خراسان» را به دست گرفتند.

ایلنا: به نظر شما مشکلات فرهنگی و اقتصادی فعلی افغانستان تا چه حد می‌تواند شهروندان بومی افغانستان را به سمت داعش سوق دهد؟

نور: همانگونه که قبلاً اشاره کردم؛ شاید ضرورت‌های اقتصادی و معیشتی در خصوص جذب برخی‌ها به داعش موثر باشد اما عوامل تعیین کننده به حساب نمی‌آیند؛ عامل تعیین کننده، نقش و حمایت خارجی از این گروه‌ها است.

ایلنا: برخی‌ها معتقدند که در راهبرد جدید آمریکا، مبارزه با داعش تا حد زیادی نامفهوم است و همین موضوع روند مقابله دولت افغانستان با داعش را به آرامی پیش خواهد برد. برنامه دولت وحدت ملی افغانستان برای مبارزه سریع با داعش چیست؟

نور: بر اساس آمار و اطلاعات موجود که از سوی مقامات مسئول منتشر شده است، در افغانستان بیش از ۲۰ گروه تروریستی کوچک و بزرگ در حال فعالیت هستند که اشتراکات ایدئولوژیک زیادی میان آنها وجود دارد. دولت و نیروهای امنیتی افغانستان با تمامی این گروه‌ها در حال جنگیدن هستند که گستره آن را طالبان، داعش، القاعده و سایر گروه‌های همسو از آسیای میانه، شرق میانه، پاکستان، سین‌کیانگ چین و غیره تشکیل می‌دهند.

در نظر دولت و ملت افغانستان هیچ تمایزی میان این جریان‌ها وجود ندارد و به چشم دشمن و تروریست به آنها نگاه می‌شود. نکته اصلی اینجاست که تنها دولت افغانستان مسئولیت مبارزه با این جریان‌ها را به عهده ندارد بلکه کشورها و دولت‌های دیگر به خصوص همسایگان و کشورهای منطقه هم در این امر مسئولیت دارند. از نظر من، مسئولیت همسایه‌های افغانستان در حالت فعلی بیشتر است؛ چراکه ما چندین دهه در حال مبارزه با پدیده تروریسم هستیم و اگر همسایگان ما برای مقابله با این ویروس کشنده فکر اساسی نکنند و وارد عمل نشوند، شاید با تروریسم در خاک و پایتخت‌های خودشان دست و پنجه نرم کنند.

هدف اصلی اکثر گروه‌های تروریستی فعال در افغانستان، تنها افغانستان نیست؛ پروژه‌ آنها فراتر از خاک افغانستان را در بر می‌گیرند. بنابراین کشورهای منطقه و همسایه‌های افغانستان باید فکر جدی برای مبارزه با تروریسم بکنند. بهترین راه و ماندگارترین راهبرد برای مبارزه، خشکاندن ریشه‌های فکری و ایدئولوژیک این جریان‌ها است و از سویی هم جلوگیری از اعزام آنها از خارج مهمترین نیاز امروز منطقه خواهد بود که در این مسیر ارتباط و همکاری مستمر با مراجع نظامی و امنیتی افغانستان جزء ضرورت‌ها به حساب می‌آید.

ایلنا: از دو سال گذشته تاکنون که بحث پیدایش ولایت خراسان داعش در افغانستان مطرح شد، روسیه به صورت مداوم نسبت به این موضوع و گسترش آن ابراز ناراحتی و احساس خطر می‌کند. آیا حضور آمریکا و روسیه در افغانستان برخورد منافع میان دو قدرت را محتمل خواهد کرد؟

نور: ممکن است سوال شما برگرفته از وضعیت سوریه باشد، اما افغانستان با سوریه متفاوت است. مبارزه با تروریسم در افغانستان از اجماع منطقه‌ای و جهانی برخوردار بود. در افغانستان دولت وحدت ملی تصمیم‌گیرنده اصلی است و نیروهای ناتو و سایر کشورهای خارجی حاضر در کشور نقش مشورتی، آموزشی و تامین کننده تجهیزاتی دارند؛ ولی نقش اصلی در جنگ با این گروه‌ها به عهده نیروهای امنیتی و نظامی افغانستان است. لذا همکاری تمامی کشورهای خارجی (از روسیه تا آمریکا) بایستی در هماهنگی با دولت افغانستان باشد و فکر می‌کنم که نیروهای امنیتی افغانستان در حالت فعلی به خوبی می‌توانند با تروریست‌ها مقابله کنند؛ مضاف بر اینکه چون این تهدید تنها متوجه افغانستان نیست و منطقه و جهان را نیز در بر می‌گیرد؛ باید همگان از دولت افغانستان و نیروهای امنیتی و نظامی افغانستان در مبارزه با تروریسم حمایت کنند.

ایلنا: به عنوان آخرین سوال، ساز و کار (امنیتی و سیاسی) انتخابات آتی افغانستان تا چه حد تبیین شده است؟ آیا نگرانی امنیتی برای برگزاری انتخابات همچنان وجود دارد؟

نور: از چند ماه قبل مشخص شد که انتخابات پارلمانی افغانستان در ماه سرطان سال آینده (تیرماه ۱۳۹۷) برگزار خواهد شد و تمامی هماهنگی‌های آن در حال انجام شدن است. مسائل و مشکلات امنیتی مانعی در راه برگزاری انتخابات قبلی نبوده است. در انتخابات اخیر ریاست جمهوری، تروریست‌ها با قطع انگشت‌های شهروندان ( اعم از زن و مرد) حضور در انتخابات را مورد تهدید قرار دادند اما شاهد بودیم که اکثریت مردم در پای صندوق‌های رای حاضر شدند و انتخابات هم در فضای امن برگزار شد و انتخابات آینده هم به خوبی برگزار خواهد شد.

مصاحبه سفیر کبیر جمهوری اسلامی افغانستان در تهران با خبرنگار خبرگزاری ایلنا Featured
Saturday, جدی 09 1396

 جناب دکتور نصیر احمد نور، سفیر کبیر و نماینده فوق العاده جمهوری اسلامی افغانستان روز یکشنبه مورخ 3/10/1396 مطابق24 دسامبر 2017 با خبر نگار خبرگزاری ایلنا در دفتر کارشان مصاحبه مفصلی را انجام دادند.

محور اصلی این مصاحبه را، روابط و همکاری های دوجانبه و اوضاع و تحولات جاری افغانستان تشکیل می داد.

گفتگو با معاون سفیر افغانستان در ایران: بررسی اهمیت و جایگاه راهبردی بندر چابهار برای افغانستان Featured
Wednesday, قوس 29 1396

 منبع : ویب سایت "ایران شرقی"

 
افغانستان به دلیل انحصار در خشکی و از سویی چالش با همسایه شرقی خود، نگاهی راهبردی و دراز مدت به چابهار و کریدور متصل به آن دارد. کابل امیدوار است تا علاوه بر مرفوع ساختن نیاز خود، با اتصال به چابهار، بخشی از یک کریدور بین‌المللی بین جنوب آسیا و آسیای مرکزی گردد و این کریدور شرایط منطقه را از واگرایی به سوی همگرایی سوق دهد، هر چند تا اجرایی شدن کامل بندر چابهار فاصله وجود دارد و از سویی برخی بازیگران منطقه و فرامنطقه ممکن است نقش غیرسازنده در مسیر این پروژه ایفا کنند.
عدم دسترسی مستقیم افغانستان به آب‌های آزاد، همواره یکی از موانع جدی توسعه این کشور قلمداد شده است و دسترسی به آب‌های آزاد برای این کشور تنها از مسیر دو همسایه شرقی و غربی یعنی پاکستان و جمهوری اسلامی ایران میسر است. بندر کراچی پاکستان، تاکنون تنها مسیر دسترسی افغانستان به آب‌های آزاد محسوب می‌گردید اما به گفته مقامات افغانستان، نقض مکرر معاهدات امضا شده بین دو کشور از سوی پاکستان مانعی برای استفاده بهینه از بندر کراچی و توسعه روابط اقتصادی و تجاری کابل - اسلام‌آباد بوده است.
دولت افغانستان برای خروج از این انحصار، در جستجوی راه‌های بدیل بوده است. بندر عباس از دیگر بنادر موجود در منطقه برای ترانزیت کالا به افغانستان و از افغانستان به مقاصد دیگر است اما با مطرح شدن چابهار و امتیازات چشمگیر آن، روزنه امید جدیدی به روی افغانستان گشوده شد. مشارکت و سرمایه‌گذاری هند در این بندر، جذابیت آن را برای دولت افغانستان افزون کرد. پس از امضای معاهده سه جانبه ایران - افغانستان - هند در زمینه بندر چابهار، اولین بخش از اسکله این بندر با حضور رئیس جمهوری اسلامی ایران و مقامات 17 کشور افتتاح گردید. همچنین سه محموله از هند به مقصد این بندر و افغانستان، ارسال گردید و طی مراسم خاصی وارد افغانستان شد.
به منظور بررسی بیشتر بندر چابهار و طرح‌های توسعه‌ای مطرح شده از سوی سه کشور یاد شده، «موسسه مطالعات آسیای مرکزی و افغانستان» گفت‌وگویی را با «هارون نجم‌پور» معاون سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در تهران انجام داد. متن این گفتگو به شرح زیر است:
 
سوال: اولین بخش از اسکله شهید بهشتی بندر چابهار، با حضور رییس جمهوری و همچنین مقامات و سفرای کشورهای مختلف افتتاح شد. آغاز استفاده از بندر چابهار پس از سال‌ها انتظار، از چه اهمیتی برخوردار است؟ چابهار از چه جایگاهی در ژئوپلیتیک منطقه برخوردار است؟
نجم‌پور: در یک جمله بسیار کوتاه، بندر چابهار برای افغانستان یک بندر راهبردی است و اهمیت بالای اقتصادی، ترانزیتی و تجارتی دارد. ما به بندر چابهار به عنوان یک کریدور اتصال منطقه‌ای می‌نگریم که نه تنها افغانستان را به آب‌های آزاد وصل می‌کند، بلکه آسیای مرکزی را نیز از طریق افغانستان به آب‌های آزاد و هند وصل می‌نماید. از سوی دیگر، هند نیز از طریق بندر چابهار و افغانستان، به آسیای مرکزی وصل می‌شود. جمعیت و بازاری که در این منطقه وجود دارد، می‌تواند زمینه‌ساز جابجایی صدها هزار تن کالا و میلیاردها دلار مبادلات تجارتی شود و در نهایت به همکاری‌ها و حتی هم‌گرایی منطقه‌ای بیانجامد. از دید ما، بندر چابهار و موقعیت ژئوپلیتیک آن برای صلح و امنیت منطقه‌ای، بی‌نهایت مؤثر خواهد بود. پیامی که بندر چابهار در مورد افغانستان به کشورهای منطقه می‌دهد، این است که افغانستان به هیچ وجه در خشکی محصور نمی‌ماند و موقعیت‌های دیگری را برای خود خواهد یافت. بر این اساس، بهتر است که کشورهای منطقه در عرصه حمل‌و‌نقل و ترانزیت، زمینه همکاری را فراهم کرده و سهولت‌های لازم را ایجاد کنند و این به نفع همگان خواهد بود.
آن‌چه مهم است، ما نه تنها به چابهار به عنوان یک راه ارتباطی بسیار مهم می‌نگریم، بلکه به راه‌های دیگر هم توجه داریم. ما در شمال روی کردیدور پنج‌جانبه «راه لاجورد» کار می‌کنیم که قرارداد آن در حاشیه نشست «ریکا» در ترکمنستان امضا شد. از سوی دیگر، اتصال ترکمنستان به تاجیکستان برای ما اهمیت ترانزیتی و حمل و نقل دارد. بحث اتصال چین از طریق افغانستان به ایران هم در سطح سه‌جانبه  (ایران، افغانستان و چین) و پنج‌جانبه (ایران، افغانستان، تاجیکستان، قرقیزستان و چین) مطرح است. ما در جستجوی راه‌های دیگر ترانزیت و حمل و نقل هستیم و در این راه موفق هم بوده‌ایم. ما توانسته‌ایم همکاری دوستان منطقه‌ای و بین‌المللی را پیرامون پروژه‌های بزرگی که در منطقه بوده و از اهمیت راهبردی برای افغانستان برخوردار است، با خود داشته باشیم. چابهار می‌تواند نقش عمده‌ای را بین این پروژه‌های مختلف ایفا کند و به افغانستان و آسیای‌مرکزی وصل شود.
 
سوال: بر این اساس، رابطه بین افغانستان و چابهار یا جمهوری اسلامی ایران، یک رابطه و تعامل دو طرفه است؛ یعنی هر دو طرف از این رابطه نفع می‌برند؟ 
نجم‌پور: دقیقا همین‌طور است. بحث استفاده از چابهار به سال‌ها قبل برمی‌گردد. در سال 1390 بود که یادداشت تفاهمی بین منطقه آزاد چابهار و نهادهای ذی‌ربط افغانستان امضا شد و سرمایه‌گذاری‌های افغانستان در این منطقه آغاز گردید. هم‌اکنون تاجران افغانستان در بندر چابهار حضور دارند و میلیون‌ها دلار سرمایه‌گذاری کرده‌اند. اما استارت اجرایی این پروژه در زمان دولت وحدت ملی رقم خورد؛ موافقت‌نامه سه‌جانبه با هند امضا شد و بعد از آن، بر اساس موافقت‌نامه دهلیز حمل و نقل و ترانزیت چابهار، ماه قبل اولین نقل‌و‌انتقالات از مبدأ هند به مقصد بندر چابهار و افغانستان صورت گرفت و نشان داد که بندر چابهار در حال آماده شدن است. باید گفت که ظرفیت‌سازی در بندر چابهار به شدت در جریان است و مشکلات در حال رفع شدن است، البته مشکلات زیادی هم وجود دارد، اما مهم این است که ما عملا در مرحله استفاده از چابهار قرار گرفته‌ایم.
 
سوال: آیا دولت افغانستان و بخش خصوصی این کشور در توسعه چابهار تعهداتی دارند؟ اگر بله، چه میزان از تعهدات عملی شده است؟
نجم‌پور: بر اساس تفاهم‌نامه‌های دو و سه‌جانبه‌ای که وجود دارد، قرار است زمین در اختیار سرمایه‌گذاران افغانستانی گذاشته شود، تأسیسات مختلف و کارخانه‌ها ساخته شود، نقل و انتقالات سریع‌تر صورت گیرد و حتی پروازهای مستقیم از افغانستان به چابهار برقرار گردد. در کنار این، بندر چابهار به ایجاد بانک‌ها و سهولت‌های مورد نیاز یک منطقه آزاد تجارتی، ضرورت دارد. در مورد تعهدات افغانستان در بندر چابهار نیز باید گفت که شرکت‌های خصوصی افغانستانی عملا در چابهار سرمایه‌گذاری کرده و حضور دارند. قرار است در آینده نزدیک، بخش خصوصی افغانستان با حمایت دولت، میلیون‌ها دلار دیگر در بندر چابهار سرمایه‌گذاری کند. گفت‌وگوهایی با طرف ایرانی در مورد سرمایه‌گذاری بزرگ بخش خصوصی افغانستان در این زمینه در جریان است تا افغانستان در آماده‌سازی زیربنایی منطقه نقش داشته باشد.
 
سوال: تا چه اندازه روند آماده‌سازی بندر چابهار در یک مسیر مناسب قرار دارد؟ همان‌طور که می‌دانید تحریم‌های بین‌المللی بر ایران در پرونده هسته‌ای، روند بهره‌برداری از بندر چابهار را هم به تعویق انداخت و آمریکا هم‌چنان به دنبال اعمال تحریم‌های یک‌جانبه بر ایران است. گزارش‌هایی وجود دارد که شرکت‌های هندی، با توجه به بی‌اعتمادی‌ها و تحریم‌هایی که همچنان به خصوص در بخش بانکی با جمهوری اسلامی ایران وجود دارد، نتوانسته‌اند به تعهدات خود در قبال آماده‌سازی بندر چابهار عمل کنند؟ موضع دولت افغانستان در این زمینه چیست؟ 
نجم‌پور: متأسفانه تحولات سیاسی تأثیرات خود را بر مسائل اقتصادی دارد و همان‌طور تحریم‌ها تأثیرگذار خواهد بود. فضایی ایجاد شده که شرکت‌های بزرگ را کمی محتاط ساخته است. ما توقع داریم سرمایه‌گذاری بیشتری صورت گیرد و سهولت‌ها افزایش یابد. از طرف دیگر، مشکلات کوچکی که در چابهار دامن‌گیر تاجران و سرمایه‌گذاران افغانستان است، باید رفع شود و منطقه آزاد به مفهوم واقعی کلمه، یک منطقه آزاد باشد. بر این اساس، نیاز است کار بیشتری صورت گیرد و ظرفیت‌های بندر چابهار به استانداردهای بین‌المللی بنادر برسد تا بتواند نیازمندی‌های اقتصادی، تجارتی و حمل و نقل منطقه را پاسخ‌گو باشد. بله! هنوز هم مشکلاتی وجود دارد و نیاز به کار بیشتر است.
 
سوال: دولت افغانستان تا چه حد می‌تواند در رفع این مشکلات، کمک‌کننده و تسهیل کننده باشد. آیا افغانستان می‌تواند زمینه تعامل را در بحث همکاری‌های منطقه‌ای در زمینه چابهار ایجاد کند؟
نجم‌پور: ما همیشه از کشورهای دوست افغانستان خواسته‌ایم که ما را در هیچ‌ گونه رقابت و منازعه خود با کشورهای سوم، دخیل نسازند و نباید کاری صورت گیرد که افغانستان از لحاظ اقتصادی و تجارتی آسیب‌پذیر شود. دولت افغانستان بخش خصوصی را تشویق کرده که در چابهار سرمایه‌گذاری کنند، فرصت‌های موجود را معرفی کرده‌ و کار جریان دارد. مثلاً یک کارخانه ساخت روغن به ارزش بالایی توسط یکی از تاجران افغانستان در بندر چابهار تأسیس شده و عملا آغاز به کار کرده است. این نقش دولت افغانستان در حمایت و تشویق بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری در چابهار بوده است.
 
سوال: متأسفانه بار دیگر بحث تحریم‌های یک‌جانبه و اختلاف تعهدات بین‌المللی آمریکا علیه ایران شدت گرفته، ما در گذشته یک دوره آسیب‌های این تحریم‌ها را در روابط میان دو کشور به خصوص در بخش اقتصادی دیده‌ایم، آیا این تحریم‌ها و سیاست‌ها، می‌تواند آسیبی بر روابط دوجانبه اقتصادی و همچنین همکاری‌های اقتصادی منطقه‌ای حول محور افغانستان و ایران به خصوص پیرامون بندر چابهار وارد کند؟
نجم‌پور: سیاست دولت افغانستان در روابط دوجانبه، در راستای توسعه و گسترش همکاری‌های اقتصادی و تجارتی ـ حمل و نقل بوده و تحریم‌ها اثرگذار نبودند. ما این موضوع را به دوستان بین‌المللی خود هم گفته‌ایم. بر این اساس، با تمام ظرفیتی که در طول 15 سال گذشته وجود داشته، روابط اقتصادی و تجاری افغانستان و ایران رو به گسترش بوده است. حتی در بدترین شرایط که تحریم‌های بانکی آمریکا و غرب بر ایران بوده، یک بانک ایرانی در افغانستان فعال بوده و تا حد امکان، نقل و انتقالات صورت می‌گرفته است. تلاش دولت افغانستان این بوده که این تحریم‌ها تأثیرگذار نباشد، ولی متأسفانه تأثیرگذار خواهد بود، اما مشکلی از جانب افغانستان وجود ندارد. البته اگر تحریم‌ها در سطح بین‌المللی تأثیر بگذارد و کشورهای دیگر را محتاط بسازد، تأثیراتی به همراه خواهد داشت، ولی امیدوار هستیم اثرات آن کم و ضعیف باشد.
 
سوال: آیا دولت افغانستان با توجه به رابطه‌ای که با آمریکا دارد، می‌تواند مانع تاثیر تحریم‌ها بر چابهار شود؟
نجم‌پور: دوستان بین‌المللی افغانستان هیچ‌گاه در روابط ما و ایران مداخله نکرده‌اند و ما نیز چنین اجازه‌ای را به کسی نداده و نمی‌دهیم. همان‌طور که گفتم، روابط اقتصادی دو کشور به خصوص در بخش حمل و نقل و ترانزیت رو به گسترش است. ما از این روند راضی بوده و مصمم هستیم در آینده بدون درنظرداشت هیچ مسأله‌ای، این رابطه را گسترش دهیم.
 
سوال: به بحث چابهار و تعهداتی که باید عملی شود، برگردیم. با توجه به انتقالاتی که ماه گذشته از مبدأ هند به مقصد بندر چابهار صورت گرفت، پس از این روند نقل و انتقلات از بندر چابهار با چه سرعتی انجام خواهد شد؟ آیا این روند عملا آغاز شده و همه روزه ادامه می‌یابد؟
نجم‌پور: انتقال محموله گندم از هند به بندر چابهار، یک حرکت آزمایشی بود و هنوز نهایی نیست. آن‌چه مهم است، این‌که روند انتقالات از هند آغاز شده و امیدوار هستیم در آینده نزدیک نقل و انتقلات بزرگی که فعلا از بندرعباس صورت می‌گیرد، با ایجاد زیرساخت‌های بزرگی که یک بندر بزرگ تجارتی ضرورت دارد، بتواند از طریق بندر چابهار صورت گیرد.
 
سوال: چه زمانی یک روند قابل اطمینان در بندر چابهار آغاز خواهد شد؟ آیا بحث کریدور هوایی میان افغانستان و هند، بحث روابط دریایی از طریق چابهار را تضعیف خواهد کرد؟
نجم‌پور: می‌دانید که بندر چابهار یک بندر تازه تأسیس است و مشکلات کوچکی وجود دارد که باید رفع شود. در مورد کریدور هوایی بین افغانستان و هند نیز باید گفت که انتقالات بین دو کشور در آینده نزدیک چنان زیاد خواهد بود که مسیر هوایی به هیچ‌وجه پاسخ‌گو نیست. از سوی دیگر، شما‌ می‌دانید که ارزان‌ترین مسیر حمل و نقل در سطح جهان، حمل و نقل دریایی است و زمانی که مسیر چابهار به صورت کامل راه‌اندازی شود، تمام تاجران در سطح بین‌المللی از این مسیر استفاده خواهند کرد.
 
سوال: هند به عنوان مهم‌ترین سرمایه‌گذار در بندر چابهار، چه میزان تعهد دارد و این تعهدات در چه سطحی عملی شده است؟
نجم‌پور: بهتر است این سوال را از دیپلمات‌های هندی بپرسید، زیرا آن‌ها اطلاعات دقیق‌تری دارند. تا جایی که ما می‌دانیم، هندی‌ها برای کار روی بندر چابهار، تفاهم‌ دوجانبه نیز با ایران دارند. هند در حال سرمایه‌گذاری در بندر چابهار است و بر اساس آن‌چه ما از زبان برخی دیپلمات‌های هندی و رسانه‌ها شنیده‌ایم، قرار بوده این کشور در مرحله اول بیش از 200 میلیون دلار در این بندر سرمایه‌گذاری کند.
 
سوال: نقش ژئواکونومی چابهار در همکاری‌های اقتصادی و ترانزیتی بین افغانستان، ایران و هند تا چه اندازه موثر است؟ مهم‌ترین اهداف سیاسی و اقتصادی هند از سرمایه‌گذاری در چابهار چیست؟ 
نجم‌پور: پیشتر اشاره کردم، بندر چابهار می‌تواند یک کریدور منطقه‌ای باشد؛ بندری که منطقه را به هم وصل کند. هند نیاز دارد به آسیای مرکزی دسترسی داشته باشد و ارزان‌ترین و کوتاه‌ترین راه در این زمینه، بدون شک که چابهار و مسیر افغانستان خواهد بود؛ به ویژه با در نظرداشت مشکلاتی که هند با پاکستان دارد و نمی‌تواند اموال خود را از طریق این کشور انتقال دهد. از سوی دیگر، آسیای مرکزی هم نیاز دارد به بازارهای هند دست یابد. مسأله دیگر اینکه این کریدور یا دهلیز حمل و نقل، بیش از پیش نقش ژئواکونومی و جغرافیای سیاسی اقتصادی ایران را در منطقه برجسته کرده و سود بزرگی را نصیب این کشور خواهد نمود. وقتی نقل‌وانتقالات چندین کشور از یک مسیر انجام شود، بدون شک که بهره اقتصادی آن سرشار خواهد بود؛ به ویژه در شرایطی که ایران با مشکلات اقتصادی مواجه است، هنوز هم تحریم‌ها باقی بوده و به صورت درست برداشته نشده است. در چنین شرایطی، از دید ما بندر چابهار که یک پروژه بزرگ منطقه‌ای است، می‌تواند به همکاری‌ها و حتی در سطح بالاتر، به هم‌گرایی منطقه‌ای کمک کند، باعث رشد و توسعه اقتصادی در منطقه شود و در نهایت امنیت را به وجود آورد. بدون شک بندر چابهار زمینه هزاران شغل را برای اقشار مختلف کارگر به وجود خواهد آورد؛ از این‌رو یک نقش بسیار اساسی و کلیدی خواهد داشت. زمانی که سه کشور افغانستان، ایران و هند با تمام قدرت و توان تعهدات خود در بندر چابهار را پی‌گیری کنند و به آخرین مراحل اجرایی برسانند، بدون شک کشورهای دیگری هم به آن خواهند پیوست.
 
سوال: آیا همان گونه که گوادر در پاکستان برای چین اهمیت راهبردی است، چابهار این نقش را برای هند بازی می‌کند؟
نجم‌پور: بدون شک بندر چابهار و دید هند به منطقه، افغانستان، ایران و آسیای مرکزی، یک دید راهبردی است و این بندر نیز نقشی راهبردی دارد. بندر چابهار می‌تواند پای صادرات و واردات هند را به ایران، افغانستان و آسیای مرکزی و بالاتر از آن حتی بخش‌هایی از روسیه باز کند. شما متوجه هستید که این‌جا بحث کریدور شمال به جنوب نیز مطرح است و بندر چابهار می‌تواند بخشی از این کریدور باشد. در این زمینه، سندی در نشست قبلی سران کشورهای عضو سازمان بریکس هم امضا شد. امید است که روند آمادگی بندر چابهار سریع‌تر انجام شود و این پروژه، یک پروژه بسیار بزرگ راهبردی است.
 
سوال: همان‌طور که می‌دانید روند تحولات منطقه‌ای به صورت بسیار پر شتاب پیش می‌رود و مسیرهای جایگزین ایجاد خواهد شد، تا چه اندازه هند می‌تواند منتظر آماده شدن بند چابهار بماند؟ آیا این امکان وجود دارد که هند بخواهد از این تفاهم‌نامه خارج شود؟
نجم‌پور: من گفتم که بندر چابهار یک موقعیت راهبردی و یک منطقه مهم است، اما یگانه گزینه برای هیچ کشوری نیست. به این دلیل که هیچ تاجر، سرمایه‌گذار و کشوری، خود را به یک راه محدود نمی‌کند و بر این اساس، چابهار به کار بیشتر نیاز دارد تا زیرساخت‌های آن بیش از پیش فعال شود. تقاضای ما از دولت جمهوری اسلامی ایران این است، همان‌طور که در این چند سال کار زیادی انجام داده‌اند، کارهای بیشتری در آینده صورت بگیرد و عملا واردات و صادرات و نقل و انتقالات از طریق بندر چابهار شروع گردد. در عین حال، باید مشکلات کوچک و دست و پا گیری که وجود دارد و می‌تواند بر مسائل بزرگ تأثیر بگذارد، حل گردد.
 
سوال: با این وجود، نقش رقابت قدرت‌های منطقه‌ای بر رشد چابهار چگونه است؟ این رقابت چه پیامدهای مثبت و منفی بر روی بندر چابهار خواهد داشت؟
نجم‌پور: امیدوار هستیم رقابت‌ها به صورت مثبت باعث شود که چابهار سریع‌تر و خوب‌تر فعال شود و هرچه زودتر تأثیرات مثبت آن را بر زندگی تک تک مردم منطقه ببینیم. دوستان منطقه‌ای و همسایگان ما بدانند که تجارت منطقه‌ای به شدت در حال گسترش است و راه‌های دیگری می‌تواند کمک‌کننده باشد. باید گفت که نیازمندی‌ها و ظرفیت‌های منطقه برای تجارت و ترانزیت، بیش از این است که به یکی دو راه متکی ماند. همان‌طور که یک زمان پاکستان شریک اول اقتصادی و یگانه راه ترانزیت و حمل و نقل ما بود، امروز جمهوری اسلامی ایران شریک اول اقتصادی ما است و بخش بزرگی از صادرات و واردات ما از طریق ایران صورت می‌گیرد که با راه‌اندازی بندر چابهار، بدون شک این حجم بیش از پیش افزایش خواهد یافت. با توجه به این تغییر قابل توجه، ما در صدد پیدا کردن راه‌هایی به طرف شمال هم هستیم و کریدورهای مختلفی را زیر نظر داریم که عملا کار روی آن جریان دارد. سیاست خارجی ما در دو سه سال اخیر بر آسیای مرکزی تمرکز داشته و رفت و آمد مقام‌ها به خصوص رییس جمهوری افغانستان به کشورهای تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان زیاد بوده است. بر این اساس، راه‌های مختلف حمل و نقل و ترانزیت با همسایگان شمالی افغانستان جستجو گردیده و برخی قراردادها نیز امضا شده است. همه این‌ها از دید ما باعث گسترش همکاری‌های منطقه‌ای و یک نیاز جدی است. البته باید خاطرنشان کرد که استفاده از یک راه به معنی ترک راه دیگر نخواهد بود، بلکه استفاده از مسیرهای مختلف، ویژگی‌ها و مزیت‌های مختلفی دارد و تاجر و سرمایه‌گذار هم بیشتر همین مزیت‌ها را مد نظر می‌گیرد که کدام مسیر، کوتاه‌ترین، ارزان‌ترین و در عین حال دارای بیشترین سهولت است. مناطق اطراف بندر چابهار، یک پتانسیل بزرگ اقتصادی هستند و باید از آن استفاده شود؛ افغانستان یک کشور 30 میلیونی است و 30 میلیون مصرف‌کننده دارد، این در حالی است که تولیدات داخلی هنوز در کشور ما فراگیر نشده است؛ در آسیای مرکزی هم یک بازار 50 الی 60 میلیون نفری وجود دارد؛ بخشی از پاکستان نیز می‌تواند در این زمینه دخیل باشد و بخش بزرگی از خود ایران هم دخیل است؛ بر این اساس باز هم تأکید می‌کنم که ما به این پروژه به عنوان یک پروژه بزرگ منطقه‌ای نگاه می‌کنیم. آرزوی ما این است که این بندر هرچه سریع‌تر بتواند آخرین مراحل آمادگی خود را طی کند و باعث رونق تجارت و ترانزیت در منطقه گردد.
 
سوال: به نظر شما آیا امکان شکل‌گیری رقابت‌های منفی در حول محور چابهار وجود دارد؟ از جمله کشورهایی که به شدت به دنبال بحث همکاری‌های اقتصادی منطقه‌ای است، چین است. این کشور احیای راه ابرایشم را از طریق طرح یک کمربند ـ یک جاده روی دست دارد و از طرف دیگر هم‌پیمان راهبردی پاکستان به حساب می‌رود. فکر می‌کنید رقابت قدرت‌های اقتصادی منطقه‌ای برای رونق مسیرهای تجارت و ترانزیت مورد علاقه آن‌ها در چه سطحی وجود دارد؟
نجم‌پور: چین یک متحد، همکار و کمک‌کننده خوبی برای افغانستان بوده است. من در سال‌های 2009 و 2010 در چین دیپلمات بودم. در آن زمان، در اعلامیه‌ای که در پایان سفر رئیس جمهوری افغانستان به پکن صادر شد، افغانستان دومین جایگاه را در سیاست منطقه‌ای چین داشت. چین کشوری است که به ما کمک‌های اقتصادی کرده، در حالی‌ که این کشور به هیچ کشوری کمک اقتصادی نمی‌کند، چون خودش در داخل با مشکل مواجه است. من فکر نکنم که چین به دنبال رقابت منفی در منطقه باشد. پیشتر هم گفتم که نقل و انتقالات منطقه‌ای در حال گسترش است و طرح یک کمربند ـ یک جاده چین هم به نوعی می‌تواند به ایران و کریدور چابهار وصل شود. از سوی دیگر، اگر ما راه آهن چابهار ـ زرنج ـ هرات را داشته باشیم و آن را به شمال افغانستان وصل کنیم، در حقیقت به چین کمک کرده‌ایم تا هرچه سریع‌تر از طریق راه ابریشم به خلیج فارس و آب‌های آزاد دسترسی پیدا کند. بر این اساس، از دید ما رقابت منفی وجود ندارد و نباید هم وجود داشته باشد.

 
سوال: بنابراین به نظر شما افغانستان می‌تواند حلقه وصل کریدورهای مختلف باشد؟
نجم‌پور: راه‌های مختلفی در افغانستان در دست اجرا است؛ قرار است در آینده نزدیک ساخت و ساز حدود 3600 کیلومتر راه آهن آغاز می‌شود که با ساخت آن، افغانستان هم از طریق خواف ـ هرات و هم از طریق مسیر دلارام ـ زرنج ـ چابهار به ایران وصل خواهد شد. با توسعه این راه آهن، افغانستان به نقطه وصل منطقه‌ای تبدیل خواهد شد و می‌تواند پل ارتباط بین آسیای مرکزی، غرب آسیا و جنوب آسیا از یک‌سو، و ایران و چین از سوی دیگر باشد. همان‌طور که می‌دانید، ما سال گذشته از طریق راه آهن و از مسیر کشورهای آسیای مرکزی به چین وصل شدیم و اولین قطار به صورت مستقیم از چین به افغانستان آمد. بر این اساس، افغانستان پل ارتباطی و مرکز همکاری‌های منطقه‌ای است. تلاش ما در ده سال گذشته همیشه این بوده که مرکز همکاری‌ها باشیم، نه محل تصفیه حساب‌های سیاسی، که متأسفانه تا یک اندازه‌ای هم بوده است.
 
وقتی منافع اقتصادی کشورها در منطقه دخیل می‌شود، خود این کشورها در صدد تأمین امنیت منطقه‌ و افغانستان برخواهند آمد و برای تأمین امنیت کمک خواهند کرد. تلاش افغانستان در سال‌های آخر این بوده که نقطه وصل باشد و منافع کشورهای مختلف را گره بزند. ما امروز تلاش داریم ترکمنستان را از طریق راه آهن به تاجیکستان وصل کنیم؛ ما هم ‌چنین انرژی را از آسیای مرکزی به پاکستان و هند می‌بریم و کارهای اجرایی پروژه‌های تاپی و کاسا یک هزار شروع شده است. درست است که چین در پاکستان و بندر گوادر سرمایه‌گذاری کرده، اما چین نیاز به بازار ایران دارد و می‌تواند از طریق افغانستان به ایران وصل شود، پس ما می‌توانیم چین را به ایران و یا ایران را به چین وصل کنیم؛ دو کشوری که شدیدا به یک‌دیگر نیاز دارند و فکر می‌کنم تعاملات اقتصادی‌شان به بیش از 30 میلیارد دلار در سال می‌رسد.
 
سوال: دولت افغانستان همواره از رویکرد و عملکرد پاکستان ابراز نارضایتی کرده است. با توجه به پروژه‌های منطقه‌ای مانند تاپی و کاسا  1000، تا چه اندازه به تغییر در رویکرد خوش‌بین هستید؟ آیا پروژه‌های مختلف منطقه‌ای می‌تواند سبب تغییر رفتار پاکستان گردد؟
نجم‌پور: اگر تغییری در رفتار پاکستان به میان نیامده، حداقل شاهد تغییر به ضرر پاکستان بوده‌ایم. شما می‌بینید که پاکستان جایگاه اول اقتصادی در روابط با افغانستان را از دست داد؛ در حالی ‌که این کشور دارای مشکلات جدی اقتصادی است و بخش وسیعی از مردم پاکستان زیر خط فقر زندگی می‌کنند. وقتی یک کشور راه‌های عمده حمل و نقل و ترانزیت یک کشور است، و این موقعیت را از دست می‌دهد، به چه معنا است؟ به این معنا است که «باید تغییر کنی»!. امروز منطقه و جریان‌ها در حال تغییراند و جریان پر شتاب نقل و انتقالات ادامه دارد؛ در چنین شرایطی، اگر شما تغییر نکنید، کشورها منتظر نمی‌مانند و منطقه و جهان تغییر می‌کند، بر این اساس، بدون شک هیچ کشوری منتظر پاکستان نخواهد ماند. این به نفع پاکستان است که سیاست خود را با در نظر داشت واقعیت‌های منطقه‌ای، نیازمندی‌های مردم منطقه و به خصوص نیاز به صلح و امنیت تنظیم کند و به کاروان توسعه و پیشرفت منطقه‌ای بپیوندد؛ در غیر آن، کشورهای منطقه راه خود را طی خواهند کرد و این به ضرر پاکستان تمام خواهد شد. پاکستان اکنون در منزوی‌ترین حالت در طول تاریخ این کشور قرار دارد؛ جهان علیه او موضع‌گیری کرده و یک صدا می‌گوید که «پاکستان باید سیاست خود را در منطقه تغییر دهد؛ دست از حمایت تروریسم بردارد و سهولت‌های اقتصادی را ایجاد کند».
 
سوال: اما این کشور همچنان می‌تواند یک چالش در برابر همکاری‌های منطقه‌ای باشد؟
نجم‌پور: به ضرر خودش خواهد بود.
 
سوال: ممکن است روند همکاری‌های منطقه‌ای را کند بسازد؟
نجم‌پور: ما امیدوار هستیم که پاکستان سیاست‌های خود را تغییر دهد؛ همکار منطقه‌ای باشد و در عین حال، سود خود را از پروژه‌های اقتصادی منطقه‌ای بردارد.
 
سوال: راه آهن خواف ـ هرات که از نزدیک به یک دهه گذشته تاکنون پی‌گیری می‌شود، اکنون در مراحل پایانی کار خود قرار دارد. این راه آهن از چه اهمیتی بین دو کشور و همچنین گسترش همکاری‌های اقتصادی منطقه‌ای برخوردار است؟
نجم‌پور: بدون شک راه آهن خواف ـ هرات اهمیت بسیار زیادی دارد و می‌تواند باعث افزایش نقل‌وانتقالات، تبادلات اقتصادی و ترانزیتی در منطقه گردد. تلاش‌ها برای تکمیل این راه آهن خوب بوده است، حتی قرار بود چند ماه قبل و در 13 خرداد 1396، آغاز به کار کند و اولین قطار از ایران به افغانستان برود، که فکر می‌کنم آخرین مراحل ریل‌گذاری قطعه سومی که باید از جانب جمهوری اسلامی ایران در شهرستان غوریان استان هرات تکمیل شود، باقی مانده است. قرار است در این منطقه یک پایانه ساخته شود و عملا نقل و انتقالات شروع گردد. تا جایی که ما اطلاعات داریم و تفاهمی که در سفر چند ماه پیش رئیس عمومی راه آهن افغانستان به تهران صورت گرفت، این راه آهن می‌بایست تا حالا آغاز به کار می‌کرد، امیدواری ما این است که این پروژه هرچه سریع‌تر نهایی شود. مراحل مقدماتی کارهای بخش قطعه چهارم این خط آهن که مربوط افغانستان می‌شود نیز در دست اجرا است و بودجه‌اش از محل کمک‌های بین‌المللی به افغانستان، تأمین شده است. آن‌چه مهم است، این است که تکمیل این پروژه بسیار طول کشیده و باید نهایی می‌شد؛ دولت افغانستان به تعهدات خود در قبال ایجاد سهولت‌ها برای کارگران و پیمان‌کارانی که روی این پروژه کار می‌کنند، عمل کرده و بدون شک با بهره‌برداری از این راه آهن، فصل جدیدی در روابط اقتصادی ایران و افغانستان ایجاد خواهد شد. راه آهن پس از مسیر دریایی، دومین مسیر حمل و نقل ارزان در دنیا است و افتتاح راه آهن خواف ـ هرات، باعث افزایش نقل و انتقال و جابجایی کالا و پایین آمدن قیمت‌ها خواهد شد.
 
سوال: با تکمیل مرحله سوم راه آهن خواف ـ هرات، این مسیر می‌تواند آغاز به کار کند؟ آیا نیازی به تکمیل صد درصدی مرحله چهارم وجود ندارد؟
نجم‌پور: بله، دید دولت افغانستان همین است، بر اساس صحبت‌ها و تفاهمی که صورت گرفته، زمانی که مرحله سوم آماده می‌شود و حداقل یک پایانه موقتی فعال می‌گردد، عملا نقل و انتقالات ریلی می‌تواند بین ایران و افغانستان آغاز شود. این‌که قطعه چهارم چه زمانی ساخته می‌شود و بعد از آن، این خط آهن چگونه توسعه خواهد یافت، پروژه‌هایی است که می‌تواند جدا از سه فاز نخست باشد، بر این اساس، با تکمیل قطعه سوم، عملا  کار نقل و انتقالات بین افغانستان و ایران و تا فاصله 120 کیلومتری داخل افغانستان آغاز خواهد شد.
 
سوال: کار مرحله سوم چه زمانی پایان خواهد یافت؟
نجم‌پور: آخرین تفاهم رییس اداره راه آهن افغانستان با مسئولان جمهوری اسلامی ایران برای بهره‌برداری از سه قطعه راه آهن خواف ـ هرات، 13 خرداد بود، یعنی ما عملا چند ماه عقب هستیم. آخرین تعهد دوستان ایرانی ریل‌گذاری و ساخت یک پایانه بارگیری و نقل و انتقال در شهرستان غوریان استان هرات است که باید احداث شود و کار به شدت جریان دارد.
 
سوال:  احداث راه آهن افغانستان و ترکمنستان در بندر آقینه و تلاش برای اتصال ترکمنستان و تاجیکستان از این طریق، راه آهن چین - افغانستان و ...، تلاش افغانستان بر این است که نقطه وصل کشورهای منطقه به یکدیگر باشد. درباره اتصال این پروژه‌ها به راه آهن خواف ـ هرات بگویید؟
نجم‌پور: بر اساس برنامه توسعه چند ساله راه آهن افغانستان، راه آهن خواف ـ هرات می‌تواند به کریدورهای ترکمنستان ـ تاجیکستان و چین  وصل شود و از طرف دیگر، از طریق هرات به زرنج و چابهار وصل گردد. ظرفیت چنین اتصالی در داخل افغانستان و جود دارد. به عنوان مثال، اگر ما بر اساس صحبت‌های مقدماتی که صورت گرفته، بتوانیم در آینده کریدور واخان ـ چین را بسازیم، بدون شک چین از این طریق می‌تواند به ایران وصل شود و برعکس آن. خط آهن خواف ـ هرات می‌تواند به همه کریدورهای پیرامونی افغانستان وصل شود و این مسأله در برنامه عملیاتی دولت افغانستان در نظر گرفته شده است.
 
کوتاه‌ترین راه رسیدن ایران به چین، به خصوص غرب این کشور ـ که دروازه توسعه اقتصادی چین به طرف غرب آسیا نام گرفته ـ افغانستان و راه‌های حمل و نقل و ترانزیتی‌اش است؛ چه راه آهن باشد و چه جاده! وقتی یک راه کوتاه‌تر باشد، هزینه‌ها نیز کمتر خواهد بود. این مسیر در کنار راه‌های مختلف دیگر، یک راه جدید و راهبردی نیز به حساب می‌رود و بدون شک منافع سرشار اقتصادی را برای ایران، چین و افغانستان و هم‌چنین منطقه به دنبال خواهد داشت.
 
خط آهن خواف ـ هرات حتی می‌تواند به بخش‌هایی از روسیه وصل شود و یک تحول اقتصادی را در منطقه به بار آورد.
 
سوال: دولت افغانستان هم‌زمان چندین پروژه بزرگ اقتصادی منطقه‌ای در محور خود را به پیش می‌برد، آیا کابل ظرفیت آن را دارد که این پروژه‌ها را به صورت هم‌زمان به پیش ببرد و به نتیجه برساند؟
نجم‌پور: در این پروژه‌های بزرگ، کشورها و سازمان‌های بزرگ بین‌المللی مثل بانک توسعه آسیا، بانک جهانی و خود کشورهای دخیل، نقش کلیدی دارند و بدون شک، سرمایه‌گذاری‌های بزرگ را انجام خواهند داد که به تنهایی در توان ما نیست. البته هیچ کشوری هم به تنهایی نمی‌تواند بر روی پروژه‌های بزرگ اقتصادی چندین میلیارد دلاری در منطقه سرمایه‌گذاری کند. در هر پروژه‌ای که شما ببینید، حامیان دولت افغانستان حضور دارند و زمانی که این پروژه‌ها باعث تقویت همکاری‌های منطقه‌ای و توسعه تجارت بین کشورها شود، همه کشورهای ذی‌دخل، سازمان‌های بین‌المللی و بانک‌های معتبر جهانی آماده هستند کمک کنند.
 
تلاش می‌کنیم مسایل را یک‌جا و در مسیر درست آن مدیریت کنیم. اقتصاد و امنیت برای ما اهمیت زیادی دارد. تلاش نهایی دولت افغانستان این است تا فرصت‌ها را به گونه‌ای فراهم کند که کشورهای دخیل در پروژه‌های منطقه‌ای، خودشان امنیت را در منطقه تأمین کنند. از سوی دیگر، کشورهای دخیل در پروژه‌های منطقه‌ای می‌توانند زمینه‌ساز تغییر سیاست‌های امنیتی ـ سیاسی برخی از کشورها به سیاست‌های اقتصادی ـ سیاسی گردند.
 
سوال: دیدگاه منطقه در زمینه اخلال در پیشرفت پروژه‌های بزرگ منطقه‌ای یاد شده چیست؟ 
نجم‌پور: در مسائل بزرگ اقتصاد منطقه‌ای، اجماع منطقه‌‌ای و حتی جهانی وجود دارد و اگر کشوری بخواهد سنگ‌اندازی و مخالفت کند، به ضرر خودش است. ما امیدوار هستیم کشورهای منطقه با درک این حساسیت، این فرصت را به دیگران ندهند و زمینه‌ساز تسریع در سرمایه‌گذاری‌ها شوند، تا با ایجاد کار و اشتغال و رونق اقتصادی و تجاری در منطقه، به سوی امنیت گام برداریم. این در حالی است که بخش بزرگی از مشکلات منطقه، ناشی از فقر است؛ اکثر کسانی که در جنگ طالبان و یا داعش ساختگی می‌جنگند، ایدئولوژیک نیستند، بلکه نیازهای اقتصادی آن‌ها را وادار به جنگ کرده است. در چنین شرایطی، اگر ما زمینه‌های اشتغال را ایجاد کنیم، بدون شک دیگر کسی سراغ جنگ و ویرانی در افغانستان و منطقه نخواهد رفت.
 
سوال: بخش دیگری از حلقه‌های ارتباطی منطقه، پس از مسیرهای دریایی و راه آهن، مسیر جاده است. در این مسیر، ایران بخش اساسی کریدور شمال ـ جنوب به حساب می‌رود و این کریدور، بیان‌گر موقعیت راهبردی، ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک ایران در منطقه و جهان است. این کریدور ارتباط ترانزیتی کشورهای شمال اروپا و روسیه را از طریق ایران و دریای خزر به کشورهای حوزه اقیانوس هند، خلیج فارس و جنوب آسیا برقرار می‌سازد. چنین موقعیتی از چه اهمیت متقابلی می‌تواند برای افغانستان و ایران برخوردار باشد؟ افغانستان تا چه اندازه می‌تواند به تکمیل تمام حلقه‌های این کریدور کمک کند؟
نجم‌پور: ایران همکار بسیار خوب، مسیر عمده حمل و نقل و ترانزیت و شریک اول اقتصادی ما است. بدون شک هر تحول مثبت در ایران، تأثیر مثبتی بر افغانستان دارد و هر راه حمل و نقل و ترانزیتی که در محور ایران ایجاد شود، افغانستان می‌تواند یک نقطه وصل و یکی از حلقه‌های زنجیر آن باشد. این منطقه و مسیرهای مختلف آن همانند دانه‌های یک زنجیراند و شما نمی‌توانید بدون درنظرداشت اتصال تمام این دانه‌ها، در منطقه کار کنید، به تعبیر دیگر، اگر یک حلقه زنجیر جدا شود، کل زنجیر از هم جدا می‌گردد. بر این اساس، کریدور شمال ـ جنوب بدون شک شاخه‌هایی خواهد داشت که یکی از این شاخه‌ها می‌تواند افغانستان باشد؛ به خصوص از طریق بندرعباس و چابهار و همچنین راه آهن خواف ـ هرات. بدون شک پروژه‌های بزرگی که در محور ایران وجود دارند، تأثیر مثبتی بر وضعیت افغانستان خواهند داشت و ما امیدوار هستیم در این پروژه‌ها نقش داشته باشیم.
 
ما سه پایانه تجاری با جمهوری اسلامی ایران داریم که همه فعال هستند. شما می‌دانید که به کمک جمهوری اسلامی ایران مسیر حمل و نقل و ترانزیت از طریق جاده، از مرز ایران تا شهر هرات و حتی بالاتر از آن ساخته شده است. از سوی دیگر، از پایانه شیخ ابونصر فراهی تا شهر فراه جاده ساخته شده و در پایانه میلک در مرز زرنج با ایران، یک پل ارتباطی بین دو کشور ساخته شده که قرار است پل دوم هم ساخته شود. بنابراین، عملا جاده وجود دارد؛ هزاران کامیون در رفت و آمدند و سالانه نقل و انتقال صدها هزار تن مواد صورت می‌گیرد. باید گفت که قرار است به زودی شاهراه‌های حلقه‌ای افغانستان از غرب تا جنوب، مرکز، شرق و شمال کشور نهایی شود و سیستم‌ جاده‌ای حمل و نقل و ترانزیت افغانستان تکمیل گردد.
 
سوال: ایران چه استفاده‌هایی می‌تواند از مسیر جاده‌ای افغانستان داشته باشد؟
نجم‌پور: صادرات ایران به افغانستان بسیار زیاد بوده و این خود یک ظرفیت بزرگ است. سالانه حدود 150 هزار کامیون بین ایران و افغانستان در رفت و آمدند و آمارهای رسمی در حدود 2.5 تا 3 میلیارد دلار تجارت میان دو کشور را نشان می دهد؛ اما اطلاعات می‌رساند که حجم واقعی صادرات ایران به افغانستان بیش از این است و بخشی از تبادلات تجاری از طریق بازارچه‌های غیرقانونی صورت می‌گیرد. از سوی دیگر، این ظرفیت عملا وجود دارد که جمهوری اسلامی ایران کالاهای تجاری و صادراتی خود را از طریق افغانستان به آسیای مرکزی صادر کند.
انتهای مطلب/

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 42

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/afghanemba/domains/afghanembassy.ir/public_html/templates/sj_worldnews/html/pagination.php on line 48
  • افغانستان
  • قوانین افغانستان

سؤالات متداول

برای دریافت پاسپورت چه مدارکی لازم است؟

تمامی اتباع افغانستان مطابق قوانین ملی از جمله قانون پاسپورت مستحق دریافت پاسپورت برای مسافرت به

ادامه...

پروسه ثبت شرکتهای خارجی در افغانستان چگونه است؟

اتباع کشورهای خارجی که علاقمند به سرمایه گذاری و ثبت شرکت خدماتی و یا تجارتی و یا هم باز نمودن

ادامه...

چگونه می توان نکاحنامه دریافت کرد؟

مدارک مورد نیاز جهت صدور نکاح خط:

 

ادامه...

چرا به سوالات طرح شده پاسخ داده نمیشود؟

آن دسته از بازدیدکنندگان سایت که تمایل دارند پاسخ سوالاتشان را دریافت نمایند میتوانند به قسمت تماس

ادامه...

روال تأیید اسناد و مدارک تحصیلی چگونه است؟

مدارک و  اسناد تحصیلی که ممهور به مهر وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی افغانستان و یا جمهوری اسلامی

ادامه...

برای دریافت ویزه افغانستان چه باید کرد؟

متقاضیان ویزه جمهوری اسلامی افغانستان میتوانند جهت دریافت فورم و طی مراحل درخواست ویزه از شنبه الی

ادامه...

آیا مهاجرین افغان بیمه میشوند؟

حاضرین در سایت

ما 117 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

نشانی

تهران - عباس آباد - خ پاکستان - نبش کوچه چهار پلاک 2    

 تلفن : 88737050 - 5040 8873             فکس: 88735600                  ایمیل: info(at)afghanembassy.ir

 

لینکهای مرتبط با ما